درباره مستند «وزن مقدس»/ مرگ، پدر و پسر

فرنوش عابدی به واسطه انیمیشن ها و حضورهای جهانی اش چهره ای بین المللی و موفق است، انیماتوری خلاق که انبوهی جایزه از جشنواره های داخلی و خارجی به دست آورده اما از آنجا که حضورش در سینمای بلند انیمیشن نیست، کمتر مخاطبی او را می شناسد. انیمیشن های کوتاه عابدی، پرمعنا و از نظر ساختار تازه و بدیعند. «وزن مقدس» یکی از تازه ترین کارهای او، بدون کلام اما گویا و جذاب است. فیلمی انسانی درباره پیری، زوال و فقدان که از کلیشه ها وام نگرفته و بر پایه تازگی و طراوت ساخته شده است.

انیمیشن ۶ دقیقه عابدی طراحی و فضاسازی متفاوت دارد، روی جزئیات نقش ها و دکور کار و فکر شده، خانه ای زهوار در رفته و کهنه که نمادی از پدری سالخورده است، پدری که همراه و محتاج پسرش است، پسری که از رنج پدر در اندوه است. فیلم بدون آنکه شعار بدهد، چرخه حیات زندگی و مرگ را در پی هم نشان می دهد. پس از پلان گورستان، اتاق خواب نوزاد را می بینیم و دستی که از تخت بیرون می آید. آری، زندگی و مرگ دو روی یک سکه اند. روایت عابدی در فلاش بک ها بر تصاویری زیبا و درست انتخاب شده استوار است، ترکیب متحرک سازی عروسک ها و تصاویر دوست داشتنی است.

فیلمساز از موسیقی کم استفاده کرده، اما موسیقی «وزن مقدس» دلنشین و گوش نواز است. «وزن مقدس» به عنوان یک انیمیشن کوتاه بسیار عمیق و تاثیرگذار است و با دیدن آن می توان متوجه شد چرا در جشنواره های مختلف به فیلم توجه شده، جدا از موضوع انسانی و حیاتی فیلم، بدون دیالوگ بودن و توجه فیلمساز به موضع ازلی و ابدی (مرگ و زندگی) و رابطه پدر و فرزندیست. وقتی از جهان شمول بودن یک اثر صحبت می‌کنیم، «وزن مقدس» به غایت این ویژگی را دارد. فیلمی که تماشاگرش را با خود همراه می‌کند و به سادگی از ذهن نمی رود.

«وزن مقدس» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.