هیچ سلطهای پایدار نیست
کرج(پانا)-هیچ سلطهای پایدار نیست مگر آنکه ارادهی یک ملت پشت آن نباشد. این انقلاب، میراثی از صداقت بود؛ سندی برای آیندگان که نشان میدهد چگونه میتوان با قلبهای پر از عشق، قویترین زنجیرها را پاره کرد.
در تقویم تاریخ، روزهایی هستند که تنها با عدد معنا نمیشوند؛ روزهایی که خود، تولد یک فصل جدید را فریاد میزنند. بیست و دوم بهمن، در بطن سرمای استخوانسوز زمستان، شعلهای افروخت که سرمای استبداد را تا ابد به فراموشی سپرد. این روز، فقط یک واقعهی تاریخی نیست، بلکه تفسیر زندهی امید ملت ایران است.
آن روز، خیابانها به رودخانهای از اراده تبدیل شدند؛ رودخانهای که مرز نمیشناخت و به هیچ سدّی تن نمیداد. بوی خاک و عطر حضور مردم، با هم آمیخته بود و هر قدم، تکرار یک سوگند ناگسستنی بود: دیگر زیر بار ظلم نخواهیم رفت. این پیروزی، از خون شهیدان برآمده بود، اما با ایمان جمعی به ثمر نشست. زنانی که قامت ایستادهی خود را با آن فریاد پرمعنا در هم آمیختند و مردانی که گرمای دستانشان، سردیِ روزهای سخت را شکست.
بهمنِ سال ۵۷، درسی بزرگ در باب قدرت «ما» داد. آنجا که «من» در برابر «استکبار» قد علم کرد و ثابت نمود هیچ سلطهای پایدار نیست مگر آنکه ارادهی یک ملت پشت آن نباشد. این انقلاب، میراثی از صداقت بود؛ سندی برای آیندگان که نشان میدهد چگونه میتوان با قلبهای پر از عشق، قویترین زنجیرها را پاره کرد.
امروز، هر سالگرد ۲۲ بهمن، نه یک مراسم یادبود، بلکه یک تجدید میثاق عمیق است. یادآوری این حقیقت ناب که اصالت این سرزمین در گرو ادامهی راهی است که با آن شور و احساس آغاز شد. این روز، چراغی است در مسیر پرفراز و نشیب ما؛ فانوسی که هرگز خاموش نخواهد شد تا به ما یادآوری کند: قدرت واقعی در وحدت و ایمان قلبی است.
ارسال دیدگاه