ریاضی بر دار گلیم
عشایر (پانا) - آموزگار مدرسه عشایری گفت: یادگیری زمانی ماندگار میشود که دانشآموز آن را لمس کند، ببیند و زندگی کند. در کلاس من، اندازهگیری طول فقط یک مفهوم ریاضی نبود بلکه فرصتی بود تا دانشآموزان با گلیم و دار گلیم، دانشی برخاسته از زیستبوم خود را تجربه کنند.
در نظام تعلیم و تربیت امروز، یادگیری زمانی ماندگار و اثربخش خواهد بود که از قالبهای صرفاً کتابمحور فاصله گرفته و با زندگی واقعی دانشآموزان پیوند بخورد. بهویژه در مناطق عشایری، بهرهگیری از ظرفیتهای بومی و فرهنگی میتواند زمینهساز یادگیری عمیق، معنادار و لذتبخش شود. خلاقیت آموزشی زمانی شکل میگیرد که آموزگار با شناخت دقیق از زیستبوم دانشآموزان، مفاهیم درسی را به تجربهای ملموس و قابل لمس تبدیل کند؛ تجربهای که نهتنها یادگیری را آسانتر میکند، بلکه اشتیاق و انگیزهی دانشآموزان را نیز افزایش میدهد.
در همین راستا، ریحانه سیفی، آموزگار پایه دوم دبستان شهید باکری باقراوغلو در منطقه عشایری با اجرای فعالیتی عینی و تجربهمحور در درس ریاضی، مبحث «اندازهگیری طول و کاربرد واحد اندازهگیری» را به شکلی خلاقانه و اثربخش آموزش داد. در این فعالیت، با آوردن گلیم و دار گلیم به کلاس درس، فضایی واقعی و آشنا برای دانشآموزان فراهم شد تا مفاهیم اندازهگیری را نه در قالب اعداد خشک، بلکه در بستر زندگی روزمرهی خود تجربه کنند.
سیفی گفت: «بهعنوان آموزگار پایه دوم، همواره تلاش کردهام مفاهیم درسی را به شیوهای آموزش دهم که برای دانشآموزان قابل لمس، معنادار و ماندگار باشد. در مبحث اندازهگیری طول، به این نتیجه رسیدم که آموزش صرفاً از طریق کتاب درسی نمیتواند درک عمیق مفهومی را برای دانشآموزان، بهویژه در منطقه عشایری، فراهم کند. به همین دلیل تصمیم گرفتم از ابزارهایی استفاده کنم که بخشی از زندگی روزمرهی آنان است.»
وی افزود: «با آوردن گلیم و دار گلیم به کلاس درس، فضای یادگیری از حالت انتزاعی خارج شد و دانشآموزان با اشتیاق و کنجکاوی وارد فعالیت شدند. آنها ابتدا به مشاهده و گفتوگو دربارهی این ابزارها پرداختند و سپس بهصورت عملی طول گلیم و دار گلیم را اندازهگیری کردند. در این فرایند، دانشآموزان نهتنها مفهوم اندازهگیری طول را آموختند، بلکه توانستند کاربرد واحدهای اندازهگیری را در یک موقعیت واقعی درک کنند.»
این آموزگار خلاق تاکید کرد: «این فعالیت باعث شد دانشآموزان بهصورت فعال، مشارکتی و کنشمحور در یادگیری حضور داشته باشند. تجربهی عملی اندازهگیری، درک مفهومی آنها را تقویت کرد و یادگیری از حالت حفظی خارج شد. همچنین مشاهده کردم که اعتمادبهنفس دانشآموزان در انجام فعالیتهای ریاضی افزایش یافت و آنها با علاقه و انگیزهی بیشتری در کلاس مشارکت میکردند.»
ارسال دیدگاه