معاون پرورشی دبستان دخترانه عفاف ناحیه یک شهرستان بهارستان تاکید کرد:
عادتسازی در دبستان تا هویتیابی در متوسطه، نقشه راه تربیت اصیل
بهارستان یک (پانا)- معاون پرورشی دبستان دخترانه عفاف ناحیه یک شهرستان بهارستان از عادت سازی در دبستان تا هویتیابی در متوسطه را، راه اصیل تربیت دانست.
زهرا فرامرزی در خصوص ایجاد برنامهای صحیح میان دروس و برنامههای آموزشی چنین عنوان کرد: «از نظر بنده زمانی که برنامههای پرورشی متناسب با سن دانشآموزان و شرایط کلاس طراحی شوند، میتوانند در کنار آموزش جریان داشته باشند بدون اینکه به تحصیل دانشآموز لطمهای بزند، در دوره دبستان بسیاری از مفاهیم پرورشی مثل مسئولیتپذیری، احترام، همکاری و نظم را میتوان در فضای کلاس و حتی حین تدریس تقویت کرد، اگر فعالیتها کوتاه، کاربردی و پیوسته باشند، هم به رشد شخصیتی دانشآموز کمک میکنند و هم فضای یادگیری را بهتر میکنند؛ آموزش و پرورش دو کفه ترازو نیستند که با بالا رفتن یکی، دیگری پایین بیاید، دانشآموزی که از نظر روحی شاداب باشد و مهارتهای اجتماعی پرورشی را بیاموزد، با تمرکز و انگیزه بیشتری درس میخواند، فعالیت پرورشی نباید وقتگیر تلقی شود، بلکه باید تسهیلگر یادگیری باشد؛ استراتژی اصلی من برای این کار در چند کلمه خلاصه میشود، تلفیق فعالیتها، زمانبندی هوشمندانه و پرهیز از افراط و تفریط مهمترین و بهترین راهکار برای جلوگیری از اختلاط در میان دروس و فعالیتهای پرورشی است.»
وی در ادامه در رابطه با تفاوت فعالیتهای پرورشی دبستان با مقاطع بالاتر چنین خاطر نشان کرد:« تفاوت اصلی در سن و نوع برخورد با دانشآموزهاست، در دبستان دانشآموزان بیشتر با رفتار معلم، فضای کلاس و تکرارهای ساده تأثیر میگیرند و هنوز وارد بحثهای جدی و تحلیلی نشدهاند، برای همین کار پرورشی در دبستان بیشتر غیرمستقیم و در قالب رفتار، بازی، قصه و نظم کلاس شکل میگیرد، اما در دوره متوسطه معمولاً گفتوگو، مسئولیتدادن و آگاهسازی نقش پررنگتری دارد، در دوره دبستان تمرکز بر عادتسازی مثبت و چشاندن لذت فعالیتهای گروهی است، هدف ایجاد علقه و دلبستگی به مفاهیم دینی و ملی است، اما در دورههای متوسطه دانشآموز به دنبال استقلال و پاسخ به چراهاست، کار پرورشی باید از حالت دستوری خارج شده و به سمت اقناع اندیشه و پاسخ به شبهات برود، هدف اصلی در اینجا، کمک به شکلگیری هویت مستقل و مسئولیتپذیری اجتماعی دانشآموز است.»
معاون پرورشی دبستان دخترانه عفاف ناحیه یک شهرستان بهارستان در خصوص تفاوت ایجاد انگیزه بیرونی و انگیزه درونی چنین به پایان رساند: «دادن پاداش، نمره، ستاره ایجاد انگیزه بیرونی است، همچنین مانند سوخت موقت عمل میکند، دانشآموز کار را انجام میدهد تا به یک عامل خارجی برسد، همچون جایزه، نمره، ستاره، خطر بزرگ این روش، اثر پاداش افراطی است، یعنی اگر پاداش حذف شود، رفتار هم متوقف میشود در واقع دانشآموز شرطی میشود؛ ایجاد انگیزه درونی مانند یک موتور خودکار است، دانشآموز کار را انجام میدهد چون آن کار به او احساس توانمندی، لذت یا ارزشمندی میدهد، در اینجا هدف خود عمل است، نه چیزی که بعد از آن به دست میآید.»
ارسال دیدگاه