معلمی که حاصلضرب عشق بود در ایثار

کسی که اعداد را نه فقط به عنوان نمادهایی سرد، بلکه به عنوان رمز و رازهایی از هستی به ما آموخت.

او با صبر و حوصله‌ای که در تقابل با پیچیده‌ترین مسائل ریاضی داشت، درس زندگی به ما داد. هر خط‌کشی از گچ بر تخته، برایش شرحِ یک فصل از کتابِ عشق بود و هر حلِ یک مسئله، نمایشِ قدرتِ فهم و درک. او نه تنها هندسه‌ی اشکال را، بلکه هندسه‌ی روح و جان را نیز به ما نشان داد؛ چگونه از نقاطِ درد، خطوطِ امید بسازیم و چگونه در دلِ نامعادلاتِ سختِ زندگی، به تعادل برسیم.

شهادتِ او، نه یک پایان، که یک "حد" است؛ حدی که در نهایتِ صبر و تسلیم به تقدیر، به نقطه‌ی بیکرانِ وصال رسید. او، مانند یک قضیه‌ی اثبات‌شده‌ی عشق، در خاطراتِ ما جاودانه خواهد شد. نامش، ضریبی از نور خواهد بود بر دل‌های ما و یادش، انتگرالی بی‌کران از درس‌های آموخته است.

چه زیباست معلمی، که خود نورِ هدایت بود، در راهِ هدایت و دفاع از ارزش‌ها، به بلندترین درجه‌ی ایثار دست یافت. روحش قرینِ آرامش و یادش، همواره سبز و جاودانه باد. ما، شاگردانِ تو، تا ابد، معادلاتِ زندگی را با الهام از روحِ بزرگت حل خواهیم کرد.شهید سرافراز معلم ریاضی محمد باقر دژبان.