می‌خواستیم تاریخ را برای بچه‌ها زنده و جذاب روایت کنیم

عماد رحمانی یکی از کارگردانان «نگهبانان خورشید»،  در گفت‌و‌گویی با پانا درباره حضور  این انیمیشن در بخش خارج از مسابقه  چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر گفت:  «حضور این انیمیشن فرصتی برای دیده‌شدن درست فیلم است؛ فرصتی که  فیلم را از فشار رقابت دور می‌کند و امکان ارتباط مستقیم‌تر با مخاطب را فراهم می‌آورد.»

وی خاطرنشان کرد: «چنین جایگاهی به‌ویژه برای یک انیمیشن خانوادگی اهمیت دارد؛ جایی که تجربه تماشا و بازخورد مخاطب در اولویت قرار می‌گیرد. برای ما اکران در بخش خارج از مسابقه، قبل از هر چیز یک فرصتِ دیده شدنِ درست است. این جایگاه کمک می‌کند فیلم بدون فشار مقایسه و رقابت، با تمرکز روی تجربه تماشا دیده شود، مخصوصا برای یک انیمیشن خانوادگی که باید با تماشاگر ارتباط بگیرد. از طرفی، فضای گفتگو و بازخورد هم جدی‌تر می‌شود و ما دقیق‌تر می‌فهمیم فیلم در دل مخاطب ایرانی کجا می‌نشیند.» 

رحمانی درباره شکل‌گیری ایده اولیه فیلم افزود: «ایده اولیه از یک دغدغه ساده شروع شد. اینکه چطور می‌شود تاریخ و میراثمان را طوری روایت کنیم که برای بچه‌ها زنده و جذاب شود، نه اینکه شبیه درس و شعار باشد. بعد کم کم یک ماجراجویی شکل گرفت، با طنز، موسیقی و فانتزی، و دیدیم انیمیشن تنها قالبی است که می‌تواند این حجم از خیال، هیجان و شخصیت‌های غیرمنتظره را طبیعی و باورپذیر کند.»

وی  در ادامه درباره عنوان این انیمیشن می‌گوید: «خورشید برای من در این فیلم یک نشانه چند لایه است. هم امید و روشنایی است، هم یادآور تداوم و ریشه. خورشید هر روز دوباره طلوع می‌کند، درست مثل قصه‌ها و ارزش‌هایی که اگر مراقبشان باشیم، در نسل‌های بعدی هم زنده می‌مانند. نگهبانان خورشید یعنی کسانی که مراقب روشنایی‌اند، حتی اگر کوچک باشند.»

این کارگردان در رابطه با ایده خلق اثر اظهار کرد: «فیلم از اسطوره‌ها و روایت‌های بومی الهام گرفته، اما قرار نبود یک بازسازی مستقیم باشد. ما اسطوره را مثل یک موتور خیال گرفتیم تا یک قصه معاصر بسازیم. تجربه‌های زیسته امروز هم در آن هست، ترس‌ها، زورگویی‌ها، کمبود اعتمادبه نفس، و نیاز به اینکه بچه‌ها حس کنند می‌توانند اثرگذار باشند. همه این‌ها در قالب یک ماجراجویی شاد و موزیکال آمده تا در قالب پیام مستقیم نباشد.»

وی تصریح کرد «بزرگ‌ترین چالش، جمع کردن چند دنیا کنار هم بود. اینکه هم سرگرم کننده باشد، هم ریتمش تند و سینمایی بماند، هم شوخی‌ها دقیق بنشیند، هم موسیقی و احساس درست دربیاید، و در نهایت پیامش بدون شعار منتقل شود. از نظر فنی هم طبیعتا در انیمیشن همیشه رندر، جزئیات و هماهنگی تیمی چالش است، اما برای من مهم‌ترین چیز این بود که فیلم، “یک باور عمیق” داشته باشد.» 

رحمانی با اشاره به مخاطبین این انیمیشن گفت: «مخاطب اصلی را خانواده در نظر گرفتیم، یعنی کودک و نوجوان، و در کنارش بزرگسال. چون جنس طنز و ماجراجویی طوری طراحی شده که بچه‌ها سرگرم شوند و بزرگترها هم لایه‌های فرهنگی، شوخی‌ها و حس نوستالژیک فضا را بگیرند. هدفمان این بود که خانواده با هم فیلم را ببینند و بعد درباره‌اش حرف بزنند.»

وی ادامه داد: «حضور انیمیشن در فجر حتی خارج از مسابقه هم خیلی مهم است، چون دیده شدن انیمیشن فقط به «جایزه» نیست، به «اعتبارِ سالن» و «گفتگو» است. همین که انیمیشن کنار فیلم‌های دیگر دیده می‌شود و جدی گرفته می‌شود، یعنی راه بازتر می‌شود برای اینکه تولیدهای بعدی در صنعت انیمیشن سازی هم جسورتر و بزرگتر باشند. تفاوت اصلی این پروژه برای من مقیاس و جنس تجربه است. اینجا هم طنز پررنگ‌تر است، هم فضای تاریخی و فرهنگی ایران عزیزمان به شکل ماجراجویی وارد قصه شده است.»

این کارگردان با اشاره به حسی که می‌خواهد این انیمیشن به مخاطبین خود دهد اظهار کرد: «دوست دارم تماشاگر با یک حسِ روشن از سالن بیرون برود. اینکه حتی یک بچه با یک شمشیر چوبی هم می‌تواند جلوی یک کار غلط بایستد، می‌تواند مراقب چیزی باشد که ارزش دارد. اگر یک سوال هم بماند، شاید این باشد که “من اگر جای او بودم، از چی محافظت می‌کردم؟”. این همان سوالی‌ست که می‌خواهم مخاطبین «نگهبانان خورشید» از خود بپرسند.»

رحمانی در پایان سخنان خود تصریح کرد: « فجر برای او  بیشتر از یک ایستگاه؛ یک نقطه ی شروع است. این یک نقطه شروع برای گفتگو با مخاطب، شروع دیده شدن جدی در رسانه‌ها، و شروع مسیر اکران و پخش گسترده‌تر است.»

وی اظهار امیدواری کرد   این نمایش، پلی باشد به سمت مخاطب‌یابی واقعی، مخصوصا برای خانواده‌ها و بچه‌ها که قلب اصلی فیلم هستند.