کلید موفقیت کودکان در شنیدن و اجازه اشتباه کردن است

نگین دبردانی در گفت‌وگو با خبرنگار پانا اظهار کرد: «معتقدم که مدرسه و معلم هر دو یک هدف مشترک دارند و آن هم رشد همه‌جانبه کودک است. بنابراین در نگاه اول سیاست‌های مدرسه باید در خدمت سلامت روان دانش‌آموز باشد؛ تجربه سال‌ها آموزگاری در پایه اول ابتدایی به بنده آموخته که برخی تصمیمات اگر بدون انعطاف اجرا شوند، می‌توانند به روحیه کودک آسیب بزند در چنین شرایطی، تلاش می‌کنم با گفت‌وگوی حرفه‌ای و آرام راه حلی پیدا کنم تا هم قانون حفظ شود، هم امنیت روانی کودک تضمین شود؛ اگر هم که امکان تغییر نباشد، سعی می‌کنم در کلاس درس نقش ضربه گیر روانی را برای دانش‌آموز ایفا کنم.»

وی در خصوص مهمترین ویژگی اخلاقی که علاقه‌مند است سال‌ها بعد در خاطر دانش‌آموزان بماند چنین خاطر نشان کرد: «دوست دارم بگویند معلمی داشتیم که ما را می‌فهمید، برای رسیدن به این تصویر، امروز به دانش‌آموزانم اجازهٔ اشتباه می‌دهم، آن‌ها را با هم مقایسه نمی‌کنم و سعی می‌کنم هر کودک حس کند در این کلاس دیده می‌شود، پایهٔ اول ابتدایی فقط آموزش خواندن و نوشتن نیست؛ پایهٔ شکل‌گیری اعتماد به نفس است، هر روز تلاش می‌کنم یاد بگیرم که شنیدن، بخش مهمتری از آموزش است، می‌خواهم کلاس من جایی باشد که اشتباه، آغاز یادگیری باشد نه پایان آن، وقتی کودکی با چشمان پر از تردید چیزی می‌پرسد، به او اطمینان می‌دهم که پرسیدن، یعنی شجاعت داشتن؛ در این مسیر آموزش‌هایم فقط از کتاب نیستند، از لبخندها، سکوت‌ها و رؤیاهای کوچک‌شان هم می‌آموزم.»

 آموزگار پایه اول ابتدایی دبستان دخترانه عفاف ناحیه یک شهرستان بهارستان در خصوص دانش‌آموزی که دچار اختلال یادگیری است چنین عنوان کرد: «بنده  عجله نمی‌کنم و برچسب نمی‌زنم، سعی می‌کنم ابتدا کودک را در موقعیت‌های مختلف مشاهده کنم و با خانواده با زبانی آرام و دلگرم‌کننده گفت‌وگو کنم، پس از آن موضوع را از مسیر مشاور و ارزیابی تخصصی پیگیری می‌کنم و در تمام این مدت، تلاش می‌کنم کودک در کلاس احساس کم‌توان بودن نکند، بلکه احساس در مسیر یادگیری بودن، داشته باشد و هرگز این موضوع باعث کاهش اعتماد به نفس او نشود و برعکس در هر قدم از این مسیر احساس توانمندی به او دست بدهد.»