«بُنجلستان»؛ روایت تبدیل ایران به انبار کالاهای از رده خارج غربی / نان شب مردم هم وابسته به اخم بیگانه بود

نفت خام در برابر کالای مصرفی

این گزارش تاریخی به استراتژی استعماری آمریکا و انگلیس در قبال نفت ایران اشاره می‌کند. در حالی که سود اصلی نفت در تبدیل آن به فرآورده است، سیاست غرب برای ایران این بود: «نفت خام بده، جنس آماده بگیر!» پهلوی‌ها نیز با پذیرش این نقش، بازار مصرف داخلی را تمام و کمال در اختیار بیگانگان قرار دادند.

گران‌فروشیِ کالاهای از رده خارج

نویسنده با نقد کیفیت واردات می‌نویسد: «کشور تبدیل شد به انبار کالاهای خارجی.» اما فاجعه آنجا بود که غربی‌ها کالاهای باکیفیت را برای خود نگه داشته و اجناس قدیمی و از رده خارج را با قیمتی بسیار گزاف‌تر از ارزش واقعی به ایران می‌فروختند.

صنعت مونتاژ و وابستگی غذایی

بخش دیگری از این پوستر به وضعیت صنعت و کشاورزی می‌پردازد. کارخانه‌ها صرفاً به مونتاژ قطعات خارجی مشغول بودند و با نرسیدن مواد اولیه، خط تولید متوقف می‌شد (می‌خوابید). وابستگی حتی به قوت غالب مردم نیز رسیده بود؛ به طوری که «حتی گندم را وارد می‌کردیم و سیلوهایش را هم شوروی برایمان می‌ساخت.»

پیام نهایی این اثر، آسیب‌پذیری شدید امنیت ملی در آن دوران است: «یک اخم به یکی از این کشورها کافی بود تا دستمان به کالاهای اساسی نرسد و بیچاره شویم.»