دخترها بابایی می‌شوند

سه روز، سه نفس، سه داستانی که در دل مسجد تکرار می‌شود. اعتکاف از روزی شروع شد که جهان روشن شد؛ میلاد حضرت علی(ع)، پدرِ بزرگی که عدالت و عشق را به نسل‌ها آموخت.

و چه آغاز باشکوهی بود؛ اولین روز، تولد مردی که ستون ایمان بود و قلب‌های خسته را به صبر دعوت می‌کرد. دختری از نسل او، سال‌ها بعد با پایمردی و صبرش، مکتب عاشورا را زنده نگه داشت و حالا، آخرین روز اعتکاف با وفات حضرت زینب(س) همزمان شده است.

میان این سه روز، سکوت مسجد، پر از درس‌هایی است که نمی‌توان با کلمات گفت. اینجا میان دعا و وضو می‌توان حس کرد که دخترها بابایی می‌شوند؛ می‌آموزند که شجاعت یعنی ایستادن وقتی همه می‌ترسند و عشق یعنی ادامه دادن راه وقتی دنیا پر از ظلم است.

روز اول، تولد یک قهرمان، روز آخر، وداع با بانویی که صبر را به حماسه تبدیل کرد و میان این دو، لحظه‌هایی که دل آدمی می‌فهمد؛ ایمان، تنها ستون نیست، بلکه چراغی است که مسیر را حتی در تاریک‌ترین شب‌ها روشن می‌کند.

اعتکاف امسال، فرصتی است برای شنیدن صدای بانویی که از نسل علی آمده، برای لمس صبری که تاریخ را به جلو برده و برای فهمیدن اینکه هر قطره اشکی که برای او ریخته می‌شود، ریشه‌ صبر را در دل ما می‌گستراند.

میان دعا و سکوت، می‌آموزیم که دخترها بابایی می‌شوند  و هر دلی که عاشورا و زینب را در خود زنده نگه می‌دارد، ستون خواهد شد؛ ستونی که در برابر طوفان دنیا، خم نمی‌شود، بلکه با عشق و ایمان، تاب می‌آورد.