بازی‌های درست، محتوای جذاب

با این مقدمه، باید انتظار داشت که تولیدات شبکه‌های نمایش خانگی در کشور، بیش از پیش افزایش یافته باشد اما در حقیقت این‌طور نیست. میزان کمی و کیفی محتواهای عرضه‌شده در شبکه‌های مختلف نمایش خانگی کشور در شرایط فعلی زیاد نیست و همین محدودیت انتخاب دست کاربران را بسته است. مضاف بر اینکه کاربران عملا منابع خود برای دانلود و تماشای فیلم‌ها و سریال‌های خارجی را از دست داده‌اند و در یک کلام باید گفت الان وقت همه‌گیر شدن تولیدات داخلی است.

از معدود استثناهای این وضعیت، سریال «بدنام» به نویسندگی حامد عنقا و کارگردانی احسان سجادی حسینی است. سریالی که از نخستین روزهای پخش خبر انتشارش، حواشی بسیاری را به دنبال داشت اما به مرور مشخص شد که حساسیت‌های صورت گرفته در مورد این سریال بی‌مورد بوده و به لحاظ سوژه، بار دیگر با یکی از ایده‌های پیشین حامد عنقا در آثاری نظیر «آقازاده» روبه‌رو هستیم. 

شروع غافل‌گیرکننده سریال و چندین سکانس درگیرکننده، از همان ابتدا نشان می‌داد که داستان - با وجود تکراری بودن نسبت به آثار قبلی نویسنده - از جذابیت قابل قبولی برای همراه کردن مخاطب برخوردار است. اما نکته‌ای که با آرام آرام خودش را در مسیر پیش‌روی داستان عیان می‌کند، کیفیت بازی‌هاست.

احسان سجادی حسینی، کارگردان اثر، با استفاده از ظرفیت بازیگری هنرپیشگان نام‌آشنا توانسته داستان فیلم را با قوت و قدرت بیشتری پیش ببرد. هرچند که کاراکترهایی چون امیر آقایی نقش تثبیت‌شده و شاید حتی تکراری‌ای را در متن داستان ایفا می‌کنند، اما بازی باکیفیت آنها در نقش‌های مشابه در تجربیات پیشین، سبب شده که بیننده با نقش‌ها همراه و زندگی و چند و چون ایفای نقش کاراکترها در متن برایش تبدیل به یک «مسئله» شود. 

از استفاده از بازیگران در نقش‌های آشنا و تثبیت‌شده که بگذریم، برخی از بازیگران در «بدنام» تجربیات تازه‌ای در عالم بازیگری و کارنامه خود را رقم زده‌اند. بهترین شاهد مثال برای این امر، لعیا زنگنه است؛ شخصیتی که حتی در آثار قبلی عنقا، کاراکتر «زن خانه‌دار مقید و محترم» را ایفا می‌کرد اما در «بدنام» چهره تازه‌ای از او را می‌بینیم. زنگنه که در حقیقت در سناریوی سریال، حلقه رابط میان دو کاراکتر اصلی قصه یعنی عماد و یلداست، شخصیتی مرموز را از خود ارائه می‌دهد که با تمام نقش‌های قبلی‌اش در سینما و تلویزیون فرق دارد. گریم درست، با آن چتری‌های فریبنده و سیگاری در دست از او گرهی می‌سازد که پیش‌بینی بیننده این است که در مسیر داستان این گره می‌بایست باز شود.

این استفاده متفاوت از بازیگران، تا حدی در نقش اول مرد سریال (عماد) با بازی سینا مهراد نیز صورت پذیرفته است. اینجا دیگر از آن جوان مومن و ماخوذ به حیا خبری نیست؛ بلکه یک شاعر عاشق‌پیشه را از مهراد می‌بینیم که بی‌هدفی و باری به هر جهت بودن جوانانه را نیز در او شاهد هستیم. کشف این ظرفیت که کدام بازیگر ظرفیت ایفای نقشی متفاوت از آنچه که تاکنون به عهده داشته، هوشمندی کارگردان «بدنام» را می‌رساند.

علاوه بر نکات گفته شده، از حضور پررنگ و اثرگذار برخی از بازیگران نباید غافل شد؛ به‌آفرید غفاریان، سولماز غنی و ایوب آقاخانی از این دسته‌اند. همچنین، فهرست اسامی بازیگران سریال نشان می‌دهد که در ادامه نقش‌های فرعی دیگری نیز (با بازی مینا جعفرزاده و دیگران) به سریال اضافه خواهند شد که هریک از آنها می‌توانند نویدبخش خلق شخصیت‌هایی تازه و جذاب باشند که با شخصیت‌پردازی درستی که از کارگردان سراغ داریم، بیننده را به ادامه سریال امیدوارتر می‌کنند.