روانشناس تربیتی در گفتوگو با پانا:
والدین با همدلی دیجیتال به فرزندان خود نزدیک میشوند
کرج(پانا)- روانشناس تربیتی در استان البرز گفت: والدین با همدلی دیجیتال به فرزندان خود نزدیک میشوند و این همراهی آگاهانه در فضای مجازی، شکاف عمیق مهارتی و نگرشی میان نسلها را به فرصتی برای تعامل دوسویه تبدیل میکند.
طاها عالمی در گفتوگو با پانا عنوان کرد: «امروزه دیگر شکاف دیجیتال فقط به معنی نداشتن گوشی یا تبلت نیست. این شکاف به تفاوت عمیق در نوع نگاه و مهارت استفاده از فناوری بین پدر و مادرها و بچهها برمیگردد. نسل جدید در دنیایی بزرگ شده که اینترنت و شبکههای اجتماعی جزئی از زندگی روزمرهاش است، در حالی که خیلی از والدین هنوز با این فضا بیگانهاند.»
وی افزود: «پژوهشهای معتبر نشان میدهد میانگین آشنایی، علاقه و استفاده والدین از فناوریهای نوین در مقایسه با فرزندانشان تفاوت معناداری دارد. این فاصله گاهی به دیواری نامرئی در خانواده تبدیل میشود؛ جایی که پدر و مادر به دلیل ناآشنایی با دنیای مجازی، نمیتوانند راهنمای خوبی برای بچهها باشند.»
عالمی با تأکید بر نقش همدلی در کاهش این شکاف اظهار کرد: «بسیاری از والدین فکر میکنند برای محافظت از فرزندشان باید روشهای نظارتی را سختگیرانهتر کنند، در حالی که نسل امروز به دنبال ممنوعیت نیست. او به دنبال همراهی و درک شدن است. وقتی پدر یا مادر بتواند با آرامش بنشیند و درباره بازی یا شبکه اجتماعی مورد علاقه فرزندش گفتوگو کند، نیمی از راه را رفته است.»
وی ادامه داد: «نسل زد و آلفا در ایران جمعیت قابل توجهی را تشکیل میدهند. این دو نسل که روی هم رفته بیش از ۴۰ میلیون نفر از جمعیت کشور را شامل میشوند، آینده این سرزمین را میسازند. پس وظیفه ماست که زبان آنها را بفهمیم و بدون پیشداوری پای حرفهایشان بنشینیم.»
عالمی خاطرنشان کرد: «بحرانهای اقتصادی باعث شده خیلی از پدر و مادرها زمان و انرژی کافی برای یادگیری مهارتهای دیجیتال نداشته باشند. این در حالی است که فرزندشان ساعتها در فضای مجازی تنها میماند و الگوریتمهای جهانی او را هدایت میکنند. نتیجه این میشود که شکاف عمیقتر میشود و رابطه عاطفی هم آسیب میبیند.»
وی تصریح کرد: «اما نکته امیدوارکننده اینجاست که این شکاف میتواند به فرصتی برای یادگیری دوسویه تبدیل شود. نسل جوان میتواند مهارتهای دیجیتال را به والدین بیاموزد و از سوی دیگر، پدر و مادرها با تجربه زیسته خود، میتوانند راهنمای اخلاقی فرزندانشان در این فضا باشند. این تبادل دانش، همبستگی خانوادگی را بیشتر میکند.»
این روانشناس تربیتی با تأکید بر ضرورت آموزش همگانی سوادرسانهای بیان کرد: «برگزاری دورههای مشترک سوادرسانهای برای والدین و فرزندان، اختصاص زمانهایی برای استفاده گروهی از فضای مجازی و گفتوگو درباره محتوای دیده شده، میتواند معجزه کند. مثلاً وقتی خانواده کنار هم مینشینند و یک ویدیوی آموزشی را تماشا میکنند یا درباره یک بازی رایانهای نظر میدهند، همدیگر را بهتر میفهمند.»
وی با اشاره به نقش رسانهها در کاهش این شکاف افزود: «رسانه ملی و خبرگزاریها میتوانند با تولید محتوای جذاب و قابل فهم، به والدین کمک کنند تا با دنیای دیجیتال آشتی کنند. آموزش غیرمستقیم از طریق فیلم و سریال، یا معرفی بازیهای مفید و شبکههای اجتماعی مناسب برای نوجوانان، خیلی مؤثرتر از نصیحت کردن است.»
عالمی در بخش دیگری از گفتوگو ابراز کرد: «یکی از اشتباهات رایج والدین این است که میخواهند فرزندشان را شبیه خودشان کنند. در حالی که وظیفه ماست او را برای زندگی در دنیای خودش آماده کنیم. پس به جای ترسیدن از فضای مجازی، باید یاد بگیریم چطور از فرصتهایش استفاده کنیم و تهدیدهایش را بشناسیم.»
وی ادامه داد: «خیلی وقتها والدین به جای حرف زدن با فرزندشان، به نصیحت کردن عادت کردهاند. باید یاد بگیریم گوش کنیم. گوش دادن فعال، بدون قضاوت و پیشداوری، درِ بسته ارتباط را باز میکند. وقتی فرزند حس کند حرفش برای ما مهم است، راحتتر درباره چیزهایی که در اینترنت دیده یا تجربه کرده صحبت میکند.»
عالمی در پایان با تأکید بر نقش مدارس در کاهش شکاف دیجیتال خاطرنشان کرد: «مدرسه میتواند پل ارتباطی خوبی بین نسلها باشد. برگزاری کارگاههای مشترک برای دانشآموزان و والدین، یا دعوت از پدر و مادرها برای حضور در کلاسهای آموزشی که بچهها درباره فضای مجازی توضیح میدهند، خیلی میتواند مؤثر باشد. معلمها هم باید سواد دیجیتالشان را بالا ببرند تا بتوانند راهنمای خوبی برای خانوادهها باشند.»
ارسال دیدگاه