وقتی عشق، در کربلا به اوج شکوه میرسد
سراب (پانا) - «هو العشق»؛ جایی که عشق از مرز دلها عبور میکند و در خاک کربلا به بلندترین قلهٔ شکوه میرسد. آنجا که بندگی، نه در سجده، که در ایستادن تا پای جان معنا میشود. عشقی که در نینوا، جامهٔ خونین شهادت میپوشد و از گلوی بریدهٔ کودکی، ندای «هل من ناصر» را تا ابد در تاریخ طنینانداز میکند. اینجا عشق، دیگر یک حس نیست؛ یک حماسه است.
هر سال با فرارسیدن ایام محرم، جهان با نوعی از عشق روبرو میشود که با مفاهیم رایج و سطحی محبت، متفاوت است. این عشقی نیست که در آرامش و آسایش جستجو شود؛ بلکه عشقی است که در میانهی آتش، در میانه رنج و در اوج فداکاری معنا مییابد.«هو العشق»، تنها یک توصیف نیست، بلکه عصارهی حقیقت وجودی امام حسین (ع) است؛ انسانی که تمام زندگی و حتی آخرین لحظات خویش را در راه محبوب حقیقی، یعنی خداوند، وقف کرد.
وقتی میگوییم«هو العشق» ، در واقع از حقیقتی سخن میگوییم که در آن، مرز میان عاشق و معشوق با خون و ایثار از میان رفته است. عشق حسین (ع) عشقی نیست که از کلمات پدید آید، بلکه عشقی است که از میان خون و رنج کربلا تجلی پیدا میکند. در این مکتب، عشق به معنای دریافت کردن نیست، بلکه به معنای بخشیدن است؛ بخشیدن خود، بخشیدن خون، و بخشیدن تمام هستی برای حفظ کرامت انسانی و حقیقت حق.
بسیاری از ما رنج و آسیب را نشانه ضعف و ویرانی میدانیم، اما در نگاه محرمداران، رنج کربلا، خود اوج شکوه است. در مسیر رسیدن به این عشق متعالی، شکستگیها و آسیبها، تنها نشانههایی از مسیر حق هستند. هر جراحتی که در راه ایستادگی بر سر حق بر پیکر کربلا نشست، در واقع گواهی بر عظمت آن عشقی بود که انسان از خود میگذرد تا به حقیقت برسد. در واقع، آنجا که جسم شکسته میشود، روح به اوج پایداری میرسد و آنجا که خون جاری میشود، معنای زندگی جاودان پدید میآید. این رنج و شکوه، همان چیزی است که امام حسین (ع) را به عشق مطلق تبدیل کرد.
محرم تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه یک درس جاودان دربارهی پیوند عشق وایثار است. امام حسین (ع) به ما آموخت که عشق به ارزشها، عشق به خدا و عشق به عدالت، لزوماً با آرامش همراه نیست؛ بلکه گاهی این عشق، مستلزم ایستادگی در برابر ظلم و تحمل تمام سختیهای مسیر است. حقیقت عشق در کربلا، در همین است که انسان بتواند در اوج آسیب و در میانهی رنج، همچنان با طمانینه و شکوه، بر سر وعدهی خود با حق بایستد.
در نهایت، «هو العشق» پاسخی است به این پرسش که: معنای واقعی زندگی چیست؟ پاسخ در کربلا و در وجود حسین (ع) نهفته است. عشق، یعنی گذشتن از خود برای رسیدن به او. عشق، یعنی تبدیل کردن رنج به شکوه و خون به حقیقت. ایام محرم، فرصتی است تا دوباره یاد بگیریم که چگونه میتوان از میان شکستگیهای زندگی، با تکیه بر عشق حق، به کمال و ایستادگی رسید.
ارسال دیدگاه