معلم تجلی علم و عشق همان معمار نامرئی تمدن نوین
تویسرکان(پانا) - دوازدهم اردیبهشت، روزی است که در تقویمِ ایران، شکوهِ معلم و میراثِ گرانسنگِ تعلیم و تربیت را گرامی میدارد. این روز، که با شهادتِ عالمِ وارسته، شهید آیتالله مطهری، گره خورده است، فرصتی است تا به جایگاهِ والا و نقشِ بیبدیلِ انسانسازانِ جامعه، ادای احترام کنیم.
در نظامِ آفرینش، پس از خلقِ شگفتانگیزِ انسان، هدایتِ او از مسیرِ دانش، جلوهای دیگر از حکمتِ پروردگار را نمایان ساخت. خداوند، با اعطایِ علم و معرفت به بشر، کرامتِ او را به اوج رساند و این امر، مقامِ معلم را در جایگاهی رفیع، همطرازِ انبیا قرار داد. معلم، نه یک کارگزارِ صرف، بلکه یک هنرمندِ عاشق است که با ظرافت، دانایی را در دلها میکارد و ایمان را در سرشتِ جوانان میپروراند.
اندیشههایِ ژرف و آثارِ تأثیرگذارِ شهید مطهری، همواره نقشه راهی برایِ احیایِ تفکرِ دینیِ ناب و انطباقِ آن با نیازهایِ پویایِ جامعهی ما بوده است. او، با قلمِ سحرآمیز و اندیشهیِ ژرف، چراغی فرا راهِ نسلها شد.
معلمان، سفیرانِ بیداری و سازندگانِ فردایِ ایران هستند. آنها در کلاسِ درس، با عشق و ایثار، بذرهایِ فضیلت، اخلاق و دانش را در زمینِ مستعدِ ذهنِ دانشآموزان میکشانند و نگاهِ حقیقتجویِ فطرت را در آنان زنده میدارند. هر معلم، تندیسی از صبر و تعهد است که پیوندِ انسان با هدفِ غاییِ خلقت را، یعنی عبادت و بندگیِ حقیقی، برقرار میسازد.
روزِ معلم، فرصتی است برایِ ستایشِ این رسالتِ مقدس؛ ستایشِ عشقی که مسیرِ نادانی را به روشناییِ آگاهی بدل میسازد و ایثاری که آیندهای روشن را برایِ این سرزمین رقم میزند.
ارسال دیدگاه