معلم؛ سازنده فرداهای روشن

تعلیم و تعلم از شئون الهی است و خداوند این محبت را به پیامبران و اولیای پاک خویش ارزانی کرده است، تا مسیر هدایت را به بشر بیاموزد. و چنین شد که واژه «معلم» مقدس شد.

یک معلم همیشه بر مدار ارزش و کرامت انسانی و شناخت بر دین و انسانیت قدم بر می‌دارد. و هرگز نمی‌گذارد به فرهنگ و دین لطمه وارد شود، چون درون زلال و پاک او اجازه این کار را نمی‌دهد.

در واقع معلم مساوی است با معرفت، معرفتی که خداوند اول به پیامبران و اولیا داده و بعد این محبت را درون یک انسان آفرید، تا بتواند از طریق او راه خداشناسی و علم را پایدار کند.

معنای اصلی و نخستین علم، دانستن در برابر ندانستن است، به راستی که معلمی شغل و حرفه نیست بلکه ذوق و توانمندی است، که جلوه ای از قدرت لایزال پرودگار جهانیان است.

در هر جامعه‌ای معلمان نقش بسیار مهمی در شکل گیری و پرورش نسل های آینده دارند، کسانی که این رسالت را به دوش می‌کشند از انسان سازان نسل بعدی اند.

به راستی نمی‌توان آنها را توصیف کرد، فقط می‌گویم که هر که کلمه‌ای را به من آموخت مرا بنده‌ای خود کرده است.