دانشآموزانی که درسشان به آسمان رسید
آذرشهر (پانا) - گاهی مدرسه فقط محل یادگیری الفبا نیست؛ جایی است که فرشتگان زمینی، درس عشق، ایثار و شهادت میآموزند. دانشآموزان میناب، با کارنامههایی سراسر بیست، به بلندترین کلاس عالم، یعنی آسمان، پر کشیدند.
من نمیگویم دانشآموزان مدرسهٔ میناب؛ من میگویم فرشتگان زمینی میناب. فرشتگانی که در مدرسهٔ عشق، درس شهادت میخواندند.
گمان میکنم وقتی آن کلاساولیها الفبا را میآموختند، شاید چنین مثال میزدند:
شین مثل شهادت،
میم مثل موشک،
را مثل رهبر،
جیم مثل جنگ.
شاید آن روز، در کلاس نقاشی، تصویر پرچم ایران را کشیده بودند؛ پرچمی که با بالهایشان آن را بالا میبردند.
شاید هم در کلاس ریاضی، عدد ۱۶۸ را با چندین عدد دیگر جمع بسته بودند.
یا شاید روزهاولیهای کلاس سوم، در انشای خود از «سفرههای آسمانی» نوشته بودند؛ سفرههایی که خیلی زود مهمانشان شدند.
هنوز سال تحصیلی تمام نشده بود که شما آزمونتان را آغاز کردید و چه زود کارنامههایتان، همان روز، به دست مادرانتان رسید؛ کارنامههایی سراسر بیست، به رنگ سرخ.
چگونه میتوان برای این همه رتبهٔ ممتاز، جایزه و پاداشی درخور تدارک دید؟
اما نه؛ پاداش شما پیشتر از سوی پروردگارمان مشخص شده بود: «عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون».
شما همان دانشآموزان منظم و مرتبی هستید که همیشه در صف، چون شاخههای گل، کنار هم چیده میشدید؛ و اکنون نیز با دوستان و هممدرسهایهایتان، دستهجمعی در کنار هم آرمیدهاید.
راستی، حتماً اکنون کنار رهبر شهیدمان نشستهاید؛ پدر و دختری در کنار هم، و غزل عشق و شهادت میخوانید. گوارایتان باد این همنشینی.
و من، آن روز شنبه را هیچگاه فراموش نمیکنم؛ در حالی که در مدرسه بیخبر از اتفاقی که برای شما افتاده بودم، چند ساعت بعد از شهادتتان، با شنیدن صدای انفجار در شهرمان فهمیدم که جنگ ناجوانمردانهٔ دشمن بار دیگر آغاز شده است.
ما دانشآموزان باید هر روز این درس را مرور و تکرار کنیم: اینکه شما فرشتگان، در راه وطن و به دست دشمن، با بیرحمانهترین شکل، به آسمانها پر کشیدید.
ارسال دیدگاه