روایت هم قدم تا آزادی

وقتی سوار اتوبوس شدم تا به سمت میعادگاه ۲۲ بهمن حرکت کنم اولین چیزی که دیدم پرچم ها بودند در دست زنانی که سالها ایستادگی را معنا کرده بودند و مردانی که هنوز دلشان برای وطن میتپید؛ جوان و پیر همه یک نشانه داشتند: پرچم ایران.

راه دور بود و خیابانها بسته... سرما تا استخوان نفوذ میکرد مجبور بودم نیمی از راه تا میعادگاه راهپیمایی را پیاده بروم و امید آرام آرام در قدم هایم جوانه زد؛ شوق رسیدن گرمایی شد برای تمام مسیرم و هر قدمم قسمی تازه برای ایستادن بود. با خود گفتم شاید خیلی ها برگردند... راه سخت ، هوا سرد و توان کم است... اما هیچ کس برنگشت. همه، هم قدم با هم حرکت کردند نه شکایتی نه تردیدی فقط قدم هایی که به سوی یک مقصد می رفت.

وقتی به خیابان اصلی رسیدم با منظره ای روبه رو شدم که باورش سخت بود خیابانی لبریز از جمعیت؛ پیر و جوان، زن و مرد دست در دست هم دل در دل هم قدم بر میداشتند و عهد خود را تجدید می‌کردند در میان این دریا، چشمم به چهره هایی افتاد که دل را روشن میکرد کودکان و نوجوانان دهه های هشتاد و نودی ایران همان نسلهایی که گاه به آنها لقب بی تفاوت و یا نسل ۲ داده اند اما این جا ایستاده بودند در صف اول ایمان و امید.

با چند نفرشان هم صحبت شدم همه یک جمله را تکرار می‌کردند: ما برای رهبر آمده ایم... به فرمان رهبر که گفتند جوانان باید در صحنه باشند. چشم هایشان برق میزد. می گفتند: «اسرائیل و آمریکا حتی در خواب هم نمی توانند ایران را به زانو در آورند؛ اگر میتوانستند کشور خودشان را درست اداره میکردند. بعضی از آن نوجوانها لباس بسیجی به تن داشتند و با غرور میگفتند ما سرباز سید علی هستیم. دیدن این صحنه قلبم را به تپش انداخت... فهمیدم انقلاب، فقط خاطره دیروز نیست؛ در رگهای نسل امروز جریان دارد.

پرچم ایران در آسمان میدرخشید و عکس رهبری در دستان مردم موج میزد. شعارها از حنجره ها بیرون می آمد و از دل ها عبور می کرد حضور سربازان و بسیجیان در مسیر امنیتی شبیه سایه ای آرام بر شانه های شهر انداخته بود. آنجا فهمیدم این فقط یک راهپیمایی نیست... این تجلی ایمان یک ملت است.

۲۲ بهمن یک روز معمولی در تقویم نیست؛ روز حماسه است روزی که مسیر تاریخ ایران تغییر کرد. در این روز انقلاب پیروز شد و ظلم فرو ریخت؛ اما این پیروزی با خون جوانان و صبر و ایمان مردم نوشته شد ما بهای آزادی را پرداختیم و به آرزویی رسیدیم که خود انتخاب کرده بودیم استقلال آزادی جمهوری اسلامی آن روز سرودها در کوچه ها پیچید و جهان فهمید ایران بیدار شده است. ۲۲ بهمن روز اتحاد یک ملت بود روزی که ثابت شد ملتی که کنار هم بایستد میتواند حماسه بسازد.

امروز هم در سالگرد همان پیروزی بزرگ مردم دوباره به خیابان ها آمده اند... نه از سر عادت بلکه از سر باور آمده اند. تا بگویند: ایران با مردمش زنده است. ایران با مردمش قدرتمند است و هیچ دشمنی توان شکستن ملتی را ندارد که دل هایش یکی است. ۲۲ بهمن فقط یک روز نیست... یک یادآوری است که اگر با هم باشیم، هیچ زمستانی توان خاموش کردن بهار ما را ندارد.