رسالت روابط عمومی دستگاه تعلیم و تربیت، ساختن اعتماد و بازتاب صدای بی‌صدایان است

به گزارش پانا، حیدر تورانی صبح امروز پنجشنبه ۳۰ مهرماه در دومین روز از گردهمایی رؤسای روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش با اشاره به ماهیت منحصربه‌فرد دستگاه تعلیم و تربیت اظهار کرد: آموزش و پرورش یک بنگاه صنعتی، تجاری، بازاری یا صرفاً یک دستگاه اداری خشک نیست، بلکه نهادی اصیلاً فرهنگی، تربیتی و انسان‌ساز است. از این رو، ارتباطات در آن تنها ابزار معرفی عملکرد و بیلان‌کاری نیست، بلکه خود جزئی جدایی‌ناپذیر و تنیده در فرآیند تعلیم و تربیت به شمار می‌رود.

روابط عمومی؛ تریبون همگانی یا بلندگوی قدرت

تورانی افزود: روابط عمومی متعلق به کل سازمان، معلمان، کارکنان و عموم مردمی است که سازمان برای آنان و مشارکت آنان فعالیت می‌کند. روابط عمومی هم بلندگو برای رساندن صداها به گوش مسئولان و هم قطب‌نما برای تشخیص مسیر و جهت حرکت سیستم است. اگر روابط عمومی فقط بلندگو باشد، به دام تکرار صدای قدرت می‌افتد و اگر فاقد قطب‌نما باشد، در هیاهوی رویدادهای روزمره، جهت اصلی و اهداف کلان را گم خواهد کرد.

وی با تأکید بر اینکه ارزش‌هایی چون صداقت، مسئولیت‌پذیری، احترام، گفت‌وگو، شنیدن صدای دیگری و پذیرش نقد باید در عمل روابط عمومی متجلی شود، یادآور شد: ردپای روابط عمومی اثربخش باید در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و اهداف تربیتی آن حضوری روشن، عمیق و ماندگار داشته باشد.

ماشین تولید رضایت آگاهانه در برابر تبلیغات یک‌سویه

مشاور پژوهشی وزیر آموزش و پرورش با تفکیک میان «تبلیغ اصیل» و «هیاهوی بازاری» خاطرنشان کرد: می‌توان روابط عمومی را نوعی ماشین تولید رضایت دانست، اما به این معنا که زمینه رضایت آگاهانه و مبتنی بر تجربه واقعی را فراهم سازد؛ نه اینکه با تبلیغات یک‌سویه و بزک‌کردن چهره واقعی سیستم، نارضایتی‌ها را پنهان کند یا تصویری غیرواقعی و تصنعی از سازمان بسازد. رضایت پایدار تنها از مسیر اعتماد می‌گذرد و اعتماد نیز بدون صداقت، پاسخگویی و شفافیت شکل نمی‌گیرد.

وی افزود: کار روابط عمومی تبلیغ است، اما نه تبلیغ به معنای بازاری و کاسب‌کارانه آن، بلکه تبلیغ در معنای اصیل خود با رساندن پیام حقیقت و ادای مسئولیت ارتباط دارد که یادآور آیه شریفه «بلغ رسالات ربک» است. چنین تبلیغی با اخلاق همراه است و در آن وسیله هرگز هدف را توجیه نمی‌کند.

لزوم آینده‌نگری و کنشگری مرزی

تورانی با اشاره به اینکه روابط عمومی نباید اسیر لحظه، مناسبت‌ها و واکنش‌های شتاب‌زده شود، گفت: کار روابط عمومی حرفه‌ای، پیشینی و آینده‌نگر است؛ روندها را رصد می‌کند، مسائل نوظهور را تشخیص می‌دهد، افکار عمومی را می‌فهمد و برای موقعیت‌های پیش رو چشم‌انداز ترسیم می‌کند. این یک حرفه کاملاً تخصصی است که به «کنشگری مرزی» نیاز دارد؛ یک پای روابط عمومی در درون سازمان و پای دیگر آن در بیرون و در میان مردم قرار دارد و باید هم محدودیت‌های درونی سیستم را بشناسد و هم تحولات اجتماعی و انتظارات جامعه را درک کند.

صدای معلمان گمنام و مدارس دورافتاده باشیم

یکی از بخش‌های کلیدی و تأکیدات مهم مشاور وزیر در این گردهمایی، توجه به بدنه واقعی و خاموش مدارس بود. وی در این خصوص تصریح کرد: یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های روابط عمومی آموزش و پرورش، صدای بی‌صدایان بودن است. نباید همواره سراغ چهره‌های برجسته، دانش‌آموزان المپیادی، شاگرد اول‌ها و موفقیت‌های استثنایی رفت. این دستاوردها بسیار ارزشمندند، اما تمام واقعیت مدرسه و آموزش و پرورش نیستند.

وی تاکید کرد: روابط عمومی باید صدای دانش‌آموزان کمتردیده‌شده، معلم گمنام یک مدرسه دورافتاده، خانواده‌های کم‌برخوردار و تجربه‌های کوچک اما اثرگذار تربیتی را نیز بازتاب دهد. مسئله، ندیدن نفرات برتر نیست؛ بلکه مسئله، ندیدن دیگران به بهانه برجسته‌سازی نفرات اول است. انتخاب معلم نمونه نیز نباید با فرمول‌های ظاهری انجام شود، بلکه باید با رفتن به دل روستاها و مدارس، معلمان موفق و مخلص را کشف کرد.