در سایه‌سارِ مرثیه‌ای که زمان را متوقف کرد

لرستان(پانا) -در جهانی که شاعران، نانِ خود را در سفره‌یِ حاکمانِ وقت می‌جستند و کلمات‌شان، نه از برایِ حقیقت، که در خدمتِ بقایِ قدرت بود، یک نفر بر خاست تا با غمی استوار، مرثیه‌ای بنویسد که تا ابد، صدایِ تپشِ قلبِ تاریخ باقی بماند. محتشم کاشانی، نه فقط یک نام در دفترِ شعر، که یک نقطه عطف در تقاطعِ «سوگ» و «حماسه» است. امروز، در این مجلسِ گرامی‌داشت، ما نه برایِ ستایشِ یک مرده، که برایِ تعظیم در برابرِ «جاودانگیِ کلمه» گرد هم آمده‌ایم؛ کلماتی که با گذشتِ قرن‌ها، هنوز هم تازگیِ زخمی عمیق را بر تنِ فرهنگِ ما دارند.