کرج(پانا)- جمعه بود، اما نه از آن جمعههای آرام، خورشید هفدهم شهریور سال ۱۳۵۷ هنوز به میانه آسمان نرسیده بود که سنگفرشهای میدان ژاله تهران، با خون دلاورمردان و شیرزنانی رنگین شد که سینه را بیباکانه سپر گلولههای استبداد کردند. این روز نه یک برگ خونین در تقویم بلکه آغاز فصلی روشن از حماسه ملتی بود که با دستهای خالی ایستادند تا طومار تاریکی را برای همیشه در هم بپیچند.