روایت یک معلم از داغ غیبت ابدی دانشآموزان
جای خالیای که در خاطره مدرسه میماند
تهران (پانا) - یک معلم نمونه با اشاره به اندوه سنگین از دست دادن دانشآموزان گفت: خالی ماندن جای یک دانشآموز در کلاس بهدلیل بیماری یا حادثه، دردی عمیق برای معلمان و همکلاسیهاست؛ دردی که وقتی به مقیاس یک مدرسه و دهها دانشآموز میرسد، به زخمی ماندگار در حافظه آموزش تبدیل میشود.
نسرین طاهرخانی معلم نمونه استان قزوین در توصیف حس فقدان دانشآموزان اظهار کرد: «وقتی دانشآموزی یک روز در کلاس حضور ندارد، اگر بدانیم بهدلیل اتفاقی خوشایند یا کاری معمول غایب شده، نگرانی کمتری ایجاد میشود؛ اما زمانی که خبر بیماری یا بروز مشکل برای او مطرح میشود، نگاه کردن به صندلی خالیاش بسیار دردناک است.»
وی افزود: «تصور اینکه مدرسهای با حدود ۱۷۰ دانشآموز، ناگهان با نبود جمعی از دانشآموزان مواجه شود، برای هر معلم و هر انسانی بسیار سنگین و تلخ است. این دانشآموزان، آیندهسازان کشور بودند؛ کودکانی که هنوز در آغاز راه زندگی قرار داشتند و میتوانستند آیندهای روشن پیش رو داشته باشند.»
این معلم نمونه گفت: «نبودن این دانشآموزان، غمی است که نهتنها برای خانوادهها، بلکه برای بدنه مدرسه و نظام آموزشی نیز ماندگار خواهد بود و آغاز هر سال تحصیلی میتواند یادآور این فقدان باشد؛ اینکه سال گذشته در همین روزها این دانشآموزان در کلاس حضور داشتند، آماده یادگیری بودند و امروز جای آنها خالی است. برای خانوادههای این عزیزان از درگاه خداوند صبر مسئلت دارم و امیدوارم روحشان در آرامش باشد.»
وی همچنین در بخش دیگری از سخنان خود به خاطرات سالهای تدریس اشاره کرد و گفت: «همه روزهای معلمی و ساعتهای حضور در کلاس سرشار از خاطره است. یکی از بهترین لحظات برای هر معلم، زمانی است که پس از سالها شاگردان خود را در جایگاههای مختلف اجتماعی و شغلی میبیند.»
طاهرخانی در بیان یکی از خاطرات خود اظهار کرد: «سالها پیش در مدارس مختلف دخترانه و پسرانه در مقطع متوسطه اول تدریس میکردم. چندی قبل برای انجام کاری به یکی از همان مناطق مراجعه کرده بودم و منتظر وسیلهای بودم که مرا به اداره آموزش و پرورش برساند. در همان لحظه، جوانی مقابل من توقف کرد. وقتی مقصد را گفتم، مرا شناخت و گفت که از شاگردان سابقم بوده است.»
این معلم ادامه داد: «آن دانشآموز که سالها پیش نوجوانی پرجنبوجوش و شیطان بود، حالا به فردی مسئول و موفق تبدیل شده بود. دیدن رشد و موفقیت او پس از ۱۰ تا ۱۵ سال، برایم بسیار خوشحالکننده و افتخارآمیز بود.»
وی با تأکید بر نقش تربیتی معلمان گفت: «از معلمها فقط درس و آموزش در ذهن دانشآموزان باقی نمیماند، بلکه رفتار، اخلاق و نحوه برخورد آنها نیز میتواند برای بچهها الگو شود و در ذهن آنها نقش ببندد.»
این معلم خطاب به دانشآموزان خود خاطرنشان کرد: «شما آیندهسازان این کشور هستید و باید از فرصت این دوران بیشترین استفاده را ببرید. مطالعه، افزایش آگاهی، حضور در فعالیتهای گروهی، عضویت در انجمنها و مشارکت در تیمهای مختلف علمی، فرهنگی و ورزشی میتواند هم به رسیدن به اهداف فردی کمک کند و هم از شما انسانهایی موفقتر و مؤثرتر بسازد. انسانهای موفق کسانی هستند که از زمان خود بهترین بهره را میبرند، مطالعه میکنند و بهجای عملکرد فردی، همکاری و کار جمعی را در مسیر رشد و پیشرفت خود قرار میدهند.»
ریحانه خوافی
ارسال دیدگاه