در گفتوگو با پانا مطرح شد:
روایت معلمی که هم در کلاس درخشید و هم در باغ گردو
آمنه افزا: یاد «معلمان شهید» درسی برای نسل امروز است
تهران (پانا) - آمنه افزا، دبیر و معلم نمونه کشوری با بیش از ۲۰ سال سابقه تدریس و سرگروه آموزشی شهرستان بابل، علاوه بر تربیت دو دختر نخبه، نام خود را هم در آموزش و هم در کشاورزی ماندگار کرده است.
آمنه افزا، معلم نمونه و دبیر مطالعات اجتماعی با بیش از ۲۰ سال سابقه تدریس و حدود یک دهه فعالیت بهعنوان سرگروه آموزشی شهرستان بابل، دوران ابتدایی خود را در روستای دورافتاده تیلم در سوادکوه گذراند؛ جایی که ادامه تحصیل دختران پس از پایه پنجم تقریباً غیرممکن بود اما اصرار مدیر دلسوز مدرسه، مسیر زندگی او را تغییر داد و خانواده را راضی کرد تا برای ادامه تحصیل به شهر برود.
از ترک مدرسه تا بازگشت دوباره به راهی که دوست داشت
وی پس از گذراندن سال اول دبیرستان، در سال ۱۳۶۸ ازدواج کرد و به دلیل شرایط کاری همسرش، از تحصیل بازماند. با تولد اولین دخترش در سال ۱۳۷۰ زندگی شکل تازهای گرفت. اما فقط یک سال بعد، با انتقال محل زندگی به شهر شیرگاه، فرصت ادامه تحصیل دوباره برای او فراهم شد و توانست دیپلم تجربی خود را بگیرد.
افزا با علاقهمندی به رشتههای انسانی، در کنکور علوم انسانی شرکت کرد و در رشته علوم اجتماعی دانشگاه پیامنور پذیرفته شد. در سال سوم دانشگاه، فرزند دومش نیز به دنیا آمد. با وجود دشواریها، در سایه حمایت همسرش در سال ۱۳۸۰ فارغالتحصیل شد.
ورود به آموزشوپرورش و آغاز یک مسیر بیپایان
وی در سال ۱۳۸۲ در آزمون استخدامی حقالتدریسی پذیرفته شد و از سال ۱۳۸۵ به آموزشوپرورش بابل پیوست؛ جایی که اکنون دو دهه است در کلاسهای درس حضور فعال دارد و حمایت مدیران این شهر، انگیزهای جدی برای ماندن و فعالیت حرفهای بوده است.
مادری که دو دختر نخبه به جامعه معرفی کرد
وی در کنار فعالیت حرفهای، نقش مادری را نیز جدی دنبال کرده است. دختر بزرگش، آرزو، مدال برنز المپیاد ادبی کشور، عضویت در بنیاد ملی نخبگان و کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی از دانشگاه علامه را در کارنامه دارد. دختر دومش، ثمینه نیز دانشجوی سال آخر پزشکی است.
سوگ همسر جانباز؛ آزمونی که زندگی را دگرگون کرد
همسر آمنه افزا که جانباز شیمیایی جنگ تحمیلی بود، در سال ۱۳۹۵ بازنشسته شد اما همان سال به سرطان مبتلا شد و پس از سه سال مبارزه با بیماری، از دنیا رفت. افزا میگوید همسرش در روزهای سخت بیماری، او را به آرامش و ادامه زندگی دعوت میکرد.
احیاء باغ گردو؛ ادامه راه مردی که رفت اما مانده است
همسرش باغ گردویی در زادگاهشان احداث کرده بود. پس از فوت او، افزا با تکیه بر توصیه کارشناسان، باغ را بهصورت اصولی مدیریت کرد و در سال ۱۴۰۰ به عنوان باغدار نمونه مازندران شناخته شد.
رازهای یک معلم موفق؛ احترام، صبوری و نگاه ویژه به دانشآموزان ضعیف
این معلم نمونه معتقد است مسئولیتپذیری، تلاش مستمر، استفاده از روشهای نوین تدریس، بهروز بودن و ارتباط انسانی با دانشآموزان، مهمترین دلایل موفقیتش بوده است و همیشه بیشترین توجه را به دانشآموزان ضعیف داشته و بارها نتیجه آن را در رشد چشمگیر آنان دیده است.
کلاس درس؛ جایی برای پرورش حس وطندوستی
وی معتقد است: وطندوستی فقط در مدرسه شکل نمیگیرد و مجموعهای از خانواده، جامعه و رسانه نقش دارند. اما معلم میتواند با آموزش تاریخ، فرهنگ و ارزشهای اخلاقی، این حس را جهتدهی و تقویت کند.
یاد معلمان شهید؛ درسی برای نسل امروز
پیشنهاد افزا برای زنده نگه داشتن یاد معلمان شهید معرفی ویژگیهای اخلاقی و روش زندگی آنها است تا الگویی زنده برای دانشآموزان باشد همچنین فعالیتهایی مانند نوشتن دلنوشته، ساخت پوستر و خواندن داستانهای واقعی در این زمینه انجام شود.
خاطرهای که هنوز پس از ۲۰ سال لبخند میآورد
افزا از نخستین سال کاریاش در بهشهر خاطرهای میگوید: زمانی که پاسخ دقیق و امیدبخش یک دانشآموز ضعیف در آزمون کتبی، برای نخستین بار در او احساس رضایت عمیق و اعتمادبهنفس ایجاد کرد.

پیامی به دختران امروز؛ سازندگان فردای ایران
وی خطاب به دانشآموزان میگوید: شکست بخشی از مسیر زندگی است، اما با برنامهریزی و تلاش میتوان آینده را ساخت. جوانان امروز آیندهساز ایران هستند و هیچ کشور دیگری جز خود مردم ایران، سازنده فردای این سرزمین نخواهد بود.
ارسال دیدگاه