معلم با تجربه گل تپه عنوان کرد:
معلمی یعنی ترسیم مسیر زندگی کودکان با صبر، عشق و مسئولیت
گل تپه (پانا) - معلم باسابقه و پرتلاش منطقه گلتپه، ۱۸ سال از عمر خود را در دورافتادهترین روستاهای این منطقه صرف آموزش و تربیت کودکانی کرده است که رؤیاهایشان را در کلاسهای کوچک و ساده روستایی جستوجو میکنند و در نگاه او، بزرگترین سرمایههای این سرزمیناند.
اسماعیل قمری، معلمی با مدرک کارشناسی ارشد علوم تربیتی، ۱۸ سال است که در سختترین شرایط آموزشی و در محرومترین روستاهای منطقه گلتپه مشغول خدمت است.
او شغل معلمی را نه فقط یک حرفه، بلکه رسالتی میداند که باید با ایمان، پشتکار و عشق دنبال شود. قمری در گفتگو بت خبرنگار پانا گفت: «اگر امروز میتوانستم به خود جوانم در اولین روز استخدام نامهای بنویسم، تنها یک توصیه کلیدی در آن مینوشتم: به خودت بگو که رسالتت سنگینتر از آن چیزی است که تصور میکنی؛ آینده دانشآموزان تا حدی با دست تو رقم میخورد. پس عهد کن که در این راه مقدس هیچگاه کوتاهی نکنی و همیشه به یاد داشته باش که هر کلام تو، میتواند مسیر زندگی یک کودک را تغییر دهد.»
او انتخاب بهعنوان معلم نمونه را یک افتخار بزرگ دانست، اما این افتخار در نگاه او معنایی متفاوت دارد. قمری تعریف کرد: «وقتی خبر انتخابم بهعنوان معلم نمونه را شنیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید یاد رهبر شهیدم بود. کسی که نه با گچ و تخته، بلکه با تار و پود جانش درس ایستادگی را به ما آموخت. او برای من معلم واقعی بود. احساس کردم این انتخاب، تنها یک عنوان نیست؛ بلکه یادآوری این است که باید همچنان شاگرد آن مکتب بمانم و بدانم که قلم اگر در راه حق نچرخد، چیزی جز چوب درخت نیست.»
قمری باور داشت موفقیت او حاصل مجموعهای از ویژگیها و رویکردهای تربیتی است که سالها برای آن تلاش کرده؛ ویژگیهایی که از نظر او ستونهای اصلی تدریس مؤثر هستند.
وی ادامه داد: «روحیه جهادی در آموزش، ایجاد فضای امن و آرام در کلاس، برخورد صمیمانه و محترمانه با دانشآموزان و والدین، توجه به ساحتهای تربیتی در کنار ساحت آموزشی، و اجرای سند تحول بنیادین در کلاس، همه اینها عواملی بود که مرا در این مسیر یاری کرد. همیشه تلاش کردهام تدریس را با زندگی پیوند بزنم، از تکنولوژی بهعنوان ابزار قدرت یادگیری استفاده کنم و روشهای مشارکتی را در کلاسهایم جدی بگیرم.»
او معتقد بود معلم باید قانونمدار باشد، اما درک درست از شرایط دانشآموزان نیز ضروری است.
قمری توضیح داد: «دلسوزی خوب است، اما در هیچ شرایطی نباید جای قانون را بگیرد. اگر دانشآموزی به خاطر مشکلات زندگی موفق به یادگیری نشده باشد، وظیفه ما این نیست که برای او نمره بسازیم؛ بلکه باید راه یادگیری را برایش هموار کنیم. با کلاسهای حمایتی، رفع مشکلات مالی و ایجاد انگیزه، میتوان او را به مسیر درست بازگرداند. تصمیم درست همیشه تصمیمی است که منجر به رشد واقعی کودک شود.»
در میان خاطرات ۱۸ سالهاش، لحظهای است که قمری آن را زیباترین لحظه عمرش خواند و خاطرنشان کرد: «سال اول استخدامم بود و کلاس چندپایه داشتم. وقتی دانشآموزان پایه اول نشانهها را یاد گرفتند، برق فهم در چشمانشان مثل خورشید میدرخشید. آن لحظه اشک شوق ریختم. آنجا بود که فهمیدم عشق حقیقی من در زندگی همین است: آموزش. همان لحظه عشق و انگیزهام برای ادامه مسیر صدها برابر شد.»
قمری کلاسهای چندپایه را نه یک سختی، بلکه فضایی برای رشد بیشتر دانست و گفت: «کلاس چندپایه اگر درست مدیریت شود، فرصتی بینظیر برای یادگیری مشارکتی است. دانشآموزان میتوانند در نقش همیار معلم حضور داشته باشند، از یکدیگر بیاموزند و نقاط ضعفشان را برطرف کنند. من همیشه تلاش کردهام این کلاسها را به محیطی پویا، فعال و مشارکتی تبدیل کنم تا هیچ کودکی احساس عقبماندگی نکند.»
او اکنون کتابی از تجربیاتش در حال نگارش دارد و آن را به عزیزترین افراد زندگیاش تقدیم میکند.
وی درباره این تصمیم بیان داشت: «این کتاب را به پدر و مادر عزیزم تقدیم میکنم که همیشه پشتیبانم بودند و در سختترین لحظهها نگذاشتند چراغ امید در دلم خاموش شود. بعد از آن به استادانم که در آغاز مسیر دست مرا گرفتند. در مقدمه کتاب خواهم نوشت که من عاشق معلمی بودهام، هستم و خواهم بود؛ و این عشق هر روز در وجودم بیشتر میشود.»
قمری معتقد بود هر دانشآموزی استعدادی دارد و وظیفه معلم، کشف و هدایت این ظرفیتهاست. او از یکی از تجربههایش اینگونه گفت: «در یکی از روستاهای گلتپه، استعداد ورزشی در دانشآموزی کشف کردم که کسی به آن توجه نکرده بود. با ایجاد اعتمادبهنفس، تشویق و ارتباط مستمر با خانوادهاش توانستیم او را در مسیر درست قرار دهیم. امروز او بازیکن اصلی تیم فوتبال شهرداری همدان است. اینها لحظاتی است که معلم بودن را زیباتر میکند.»
قمری گفتگو را با جملهای به پایان برد که هر سال روی تخته کلاسش مینویسد؛ جملهای که میخواهد همیشه در ذهن شاگردانش بماند.
وی گفت: «دانشآموزان عزیزم! با توکل به خداوند یکتا و با تلاش و پشتکار، در مسیر علمآموزی و میهندوستی بکوشید؛ آینده ایران عزیز با دستان شما ساخته خواهد شد.»
ارسال دیدگاه