جوانترین استان ایران، روایتهایی کهنه از شکوفایی استعدادها دارد
کرج(پانا)- جوانترین استان ایران، روایتهایی کهنه از شکوفایی استعدادها دارد؛ انگار که دامنههای البرز نهتنها پناهگاه قلهها، که آغوشی برای پرورش چهرههایی است که هرکدام آینهای از افتخار، تلاش و هنر این سرزمین شدهاند.
استانی با قدمتی کوتاه در شناسنامه اداری، اما ریشههایی به بلندای تاریخ ایران. البرز نه در قاب تقویم، که در جان مردمانش بزرگ شده؛ جایی که همیشه پیوندگاه فرهنگها، قبیلهها و رویاها بوده است.
امروز، این دیار با تکیه بر پژوهشگاههای پیشرو، دانشگاههای زنده، هنر جاری در کوچههایش و طبیعتی که شاعران از آن سرودهاند، بستری شده برای برآمدن ستارههایی که نورشان تا کرانههای جهان تابیده.
در ساحت ورزش؛ در خانههای کشتی کرج، همان دیاری که کوه و دشت در آغوشش جنگآوران را میپرورانند، حسن رحیمی فریاد کشید و برنز ریو را به گردن آویخت. نه برای خود، که برای نسلی که از پشت بامهای قدیمی کرج، نگاهشان به تشک دوخته شده بود.
سعید عبدولی با بازوانی که طعم مدالهای جهانی را چشیده، درس پایداری داد؛ و ابراهیم جوادی، آن اسطوره جاودان، نه فقط مدال که منش پهلوانی را در رگهای کشتی البرز جاری ساخت.
در قلمرو اندیشه؛ در سکوت باغهای کرج، پزشک رضا داوری اردکانی، فیلسوفی که جهان را با سوال پیوند میزند، سالها نفس کشید. او از البرز به عنوان خلوت تفکر یاد کرده؛ همان جایی که فلسفه در آن از هیاهوی سیاست به پناه کوه میگریزد و معنا را در دل سکوت مییابد.
در آینه هنر؛ رضا ناجی با خرس نقرهای برلین در چمدان، از کرج به عنوان شهر آرامش خلاقیت حرف زد.سیما تیرانداز با بازیهایش، میان مردم و هنر پل زد.مصطفی زمانی، جوانیاش را در کوچههای این دیار با سینما گره زد و محمد نادری از همانجا قهقهه را به قاب تلویزیون آورد.
حسام نوابصفوی حضورش را وقف رویدادهای فرهنگی البرز کرد و الهام پاوهنژاد تئاتر را در این استان به نفس وا داشت. محمدرضا علیمردانی صدا را در فضای کرج یافت، و ایرج خواجهامیری، آن پیرموسیقی ایران، با سالها ماندن در البرز، ثابت کرد که تعلق خاطر، شناسنامه رسمی نمیخواهد.
البرز، با همه جوانیاش، گنجینهای از ستارگان است؛ از آن ستارههایی که هر کدام روایتی از تلاش، فرهنگ و مهر این آبوخاک را به نام ایران رقم زدهاند. این استان گواهی میدهد که برای پرورش قلهها، نیازی به ارتفاع جغرافیایی نیست؛ نرمی دامنهها و صبوری درهها هم میتواند نسلی از بزرگان را به آسمان علم، هنر، ورزش و ... بفرستد.
و این، همان راز ماندگار درخشانترین نگین ایران است که هیچ مرزی را نمیشناسد.
ارسال دیدگاه