مدیر مدرسه فاطمیه نظرکهریزی:
پایم شکست، اما پیمانم با تعلیم و تربیت نشکست
نظرکهریزی (پانا) - مدیر آموزشگاه شبانه روزی فاطمیه نظرکهریزی گفت: در روزی که کولاک زمستانی، منطقه را در سفیدی و یخ فرو برده بود نیروی تعهد نگذاشت عهد و پیمانم را با آموزش بشکنم.
صبح روز امتحان نهایی، با تندباد تیز و زمینی یخزده، «سوسن علینژادیان» مدیر آموزشگاه فاطمیه، تنها به یک چیز میاندیشید: «برگزاری امتحانات نهایی دانشآموزان».
این اقدام، فراتر از یک وظیفهشناسی ساده، نمادی از دلسوزی و ایستادگی فرهنگیان در سختترین شرایط برای تضمین آینده دانشآموزان است.
در گفتوگویی احساسی و پر از معنا با خبرنگار پانا، علینژادیان با چشمانی پر از عشق و امید، یکی از روزهای پرچالش و پرمعنا زندگیاش را بازگو کرد. گفت: «روزی بود که تنها یک روز دیگر مانده بود تا امتحانات نهایی به پایان برسد. اما روز قبل ، طبیعت با تمام وقارش، سرگرمیهای خودش را به نمایش گذاشت. از نیمه روز به بعد، برف و بوران به سر کار گرفت، جادهها یخبندان شدند، هوا سرد و سکوت گرمایی احساسی را به همراه داشت. اما ما با تمام وجود، با قلبی پر از عشق به دانشآموزان، در تلاش بودیم تا آنها بتوانند در امتحانات نهایی شرکت کنند و قدمی دیگر به سوی آیندهای روشن بردارند. در همین شرایط سخت و پر از چالش، یک لحظهای ناگهانی رخ داد. در حال عبور از یک یخبندان، سر خوردیم و پای من آسیب دید. اما این حادثه، ذرهای از عشق و تلاش من در این راه کم نکرد.»
وی ادامه داد: «من با دیدی پر از امید و ایمان به معناهای بزرگ زندگی، به این ماجرا نگاه میکنم. افتخار میکنم که در راهی که دانشآموزان باید قدم بزنند، پای من آسیب دیده است. چرا که این راه، راهی است برای آیندهای روشن، موفقیتهای بزرگ و آرزویی که هر دانشآموز در دلش دارد. این آسیب، نه تنها از من کم نکرد، بلکه یک گواهی بر عشق و ایثار من در این راه بود.»
علینژادیان که با پای گچ گرفته در مدرسه حضور داشت در پایان، از همراهی و اهتمام خبرنگار پانا قدردانی به عمل آورد. وی سپاس ویژه خویش را نثار تمامی بزرگوارانی نمود که در این ایام دلانگیز، مشفقانه جویای احوالش شدند و گفت: « آقای دکتر ایرج نجفی ریاست محترم آموزش و پرورش منطقه، معاونان و کارشناسان اداری و خدماتی محترم، تمامی فرهنگیان عزیز منطقه، کارشناسان محترم سنجش استان، عوامل اجرایی آزمون نهایی دیماه، پرسنل محترم بسیج دانش آموزی هشترود و نظرکهریزی، معاونان و دبیران هنرستان سمیه و آموزشگاه فاطمیه، پرسنل محترم پاسگاه، و نیز دانشآموزان و اولیای گرامی که بهشکل حضوری یا تلفنی ابراز لطف نمودند بسیار ارزشمند است و برای یکایک این عزیزان از درگاه حق، سلامتی، توفیق و عاقبت بخیری دارم.»
این معلم توانمند و مسئول گفت و گوی خود را با این جمله خاتمه بخشید: «جان میرَود ، ولی علم نمیرود.»
ارسال دیدگاه