معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش مطرحکرد:
جنگ شناختی با تضعیف هویت ملی، از کلاس درس آغاز میشود
معلمان؛ حلقه اول جهاد فرهنگی و محور تحول مهارتمحور در مدارس
شهرکرد (پانا) - معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش با تأکید بر اینکه معلمان حلقه نخست جهاد فرهنگی و محور تحول مهارتمحور در مدارس هستند، گفت: جنگ شناختی و رسانهای با هدف تضعیف هویت ملی از کلاس درس آغاز میشود و معلمان باید تاریخ، فرهنگ و توانمندیهای ایران را برای دانشآموزان بهدرستی تبیین کنند.
رضوان حکیمزاده در نشست شورای معاونان و رؤسای ادارات آموزش و پرورش شهرستانها و مناطق استان چهارمحال و بختیاری، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای وطن و شهدای اخیر کشور، اظهار کرد: ملت ایران در بزنگاههای حساس تاریخی، باوجود همه فشارها و رخدادهای سخت، با اتکا به ایمان، مقاومت و توان علمی خویش توانسته است همچنان سر افراز و استوار بایستد و راه پیشرفت را ادامه دهد.
وی با اشاره به پشتوانههای تمدنی ایران افزود: سرچشمه هویت و تمدن ایرانی ـ اسلامی، چیزی جز «علم، خرد و فرهنگ» نیست؛ هویتی که در طول تاریخ، حتی در دورههای دشوار، اجازه نداده مسیر تولید معرفت و بالندگی فرهنگی متوقف شود. در حقیقت، ایران همواره بهرغم فراز و فرودهای زمانه، توانسته است چراغ دانایی را روشن نگه دارد و از دل سختیها، راهی به سوی پیشرفت بجوید.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، انقلاب اسلامی را نقطه عطفی در تاریخ معاصر دانست و تصریح کرد: انقلاب اسلامی، معادله وابستگی علمی را شکست و نشان داد یک ملت میتواند با تکیه بر دانش بومی، ظرفیتهای داخلی و باور به توان خویش، مسیر توسعه را با قدرت و عزت طی کند. این تحول، فقط یک تغییر سیاسی نبود؛ بلکه گشایش مسیری نو در فهم «علمآفرینی» و «خودباوری علمی» بود.
حکیمزاده با بیان اینکه دستاوردهای علمی و توان بازدارندگی کشور، حاصل تربیت نسلهایی است که در مدارس تعلیم دیدهاند، تأکید کرد: آنچه امروز در عرصههای گوناگون علمی، پزشکی، مهندسی و تخصصی میبینیم، بیتردید برآمده از نظام تعلیم و تربیت و کلاسهای درس آموزش و پرورش است. بسیاری از چهرههای علمی و متخصصانی که آینده کشور را میسازند، زمانی دانشآموزانی بودهاند که زیر چتر تربیت معلمان رشد کردهاند.
وی سپس به موضوع جنگ شناختی و رسانهای علیه ایران اشاره کرد و گفت: یکی از اهداف این جنگ، تضعیف هویت ملی و القای خودکمبینی به نسل جوان است؛ راهبردی که در آن، تلاش میشود اعتماد به توانمندیها و باور به ظرفیتهای داخلی از میان دل دانشآموزان رخت بربندد. از این رو، معلمان بهویژه در دوره ابتدایی، نه تنها حامل دانش، بلکه پاسبان امید، هویت و اعتمادبهنفس تربیتی دانشآموزان هستند. معلم باید بتواند تاریخ، فرهنگ و توانمندیهای ایران را چنان تبیین کند که دانشآموز، حقیقت را از دل خود باور کند و نه صرفاً آن را حفظ کند.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، با تأکید دوباره بر جایگاه معلمان دوره ابتدایی، گفت: معلمان ابتدایی صرفاً انتقالدهنده محتوا نیستند؛ آنان معمار شخصیتاند. آنان در شکلگیری هویت، اخلاق، نگاه به زندگی، شیوه تعامل با دیگران و حتی امید به آینده نقش تعیینکننده دارند؛ نقشی که آثار آن سالها بعد، در رفتار و مسیر زندگی دانشآموزان خود را نشان میدهد.
حکیمزاده در ادامه با اشاره به اجرای طرح «حامی» خاطرنشان کرد: عدالت آموزشی زمانی معنا پیدا میکند که حمایت از دانشآموزان واقعی و ملموس باشد؛ بنابراین تقویت سواد پایه و حمایت آموزشی از دانشآموزان، علاوهبر ارتقای کیفیت یادگیری، موجی از امید را در کلاسها جاری میکند و اعتماد خانوادهها را افزایش میدهد. طرح حامی قرار است شکافها را نه با شعار، بلکه با عمل و توجه دقیق به نیازها کاهش دهد.
وی همچنین با اشاره به مسئله «اضافهبار» در برنامههای درسی اظهار کرد: امروز حجم زیادی از مطالب به دانشآموزان ارائه میشود، اما در بسیاری موارد، مهارتهای ضروری زندگی مغفول مانده است. کودکان ما تنها نباید انباشته از واژهها و فرمولها شوند؛ آنها باید «توانمند» بار بیایند؛ توان حل مسئله، برقراری ارتباط، کارگروهی، تابآوری و همدلی مهارتهایی که در زندگی واقعی راهگشای آیندهاند.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش تصریح کرد: در این راستا، سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی، برنامهای تحولی را آغاز کرده است که براساس آن، مهارتها به شکل تلفیقی وارد برنامه درسی میشوند و آموزش از حالت حافظهمحور به سمت مهارتمحوری حرکت میکند. اجرای آزمایشی این رویکرد نیز در تعدادی از مدارس تهران و شهرستانهای اطراف آغاز شده و سال آینده توسعه آن در استانهای مختلف دنبال خواهد شد؛ تا مسیر آموزش، از «حفظ کردن» به «یاد گرفتن با معنا» تغییر جهت بدهد.
وی با اشاره به طرح «هر پایه یک مهارت» افزود: این طرح با هدف تقویت مهارتهایی نظیر ادب، همدلی، تابآوری و کارگروهی در میان دانشآموزان اجرا میشود و قرار است روح جدیدی در فضای یادگیری ایجاد کند. یعنی مدرسه فقط محل انتقال درس نیست؛ بلکه عرصهای برای تمرین زندگی، تمرین مسئولیت و تمرین زیستن در کنار دیگران است.
حکیمزاده همچنین تأکید کرد: نگاه تحولی دولت در آموزش و پرورش، صرفاً محدود به توسعه فضاهای آموزشی نیست؛ بلکه اصلاح شیوههای یاددهی و یادگیری و ساخت محیطهای فعال آموزشی را در دستور کار قرار داده است. آموزش باید به جای دستوردهی یکطرفه، به سمت تعامل، کنجکاوی، پرسشگری و تجربه عملی حرکت کند؛ چرا که کودک برای یادگیری به علاوه انتقال محتوا، نیازمند فرصت است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تأکید رئیسجمهور بر تحول در روشهای آموزشی گفت: هدف این است که آموزش از مسیر سخنرانیمحور و الگوی سنتی فاصله بگیرد و به یادگیری فعال، تعاملی و گروهی برسد. این تحول یعنی کلاس درس باید به «صحنه یادگیری» تبدیل شود؛ جایی که دانشآموز نقش اصلی را در فهمیدن، گفتگو و مشارکت ایفا کند.
حکیمزاده ادامه داد: در قالب برنامه «توانا» و اجتماعات یادگیری تلاش شده است فرصت بیشتری برای خلاقیت، تعامل و تبادل تجربه میان معلمان فراهم شود؛ تا آموزش از قالب دستوری و یکسویه خارج شود و معلم بتواند با اتکا به تجربههای موفق، راهکارهای مؤثر را به اشتراک بگذارد. در این رویکرد، معلم نه تماشاگر، بلکه محرک تغییر است.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش به اهمیت عدالت آموزشی و نقش دوره پیشدبستانی اشاره کرد و گفت: پیشدبستانی میتواند در کاهش شکافهای آموزشی، بهویژه در مناطق دوزبانه و کمتر برخوردار، نقش کلیدی داشته باشد. بنابراین پیشدبستانی باید به شکل اجباری و رایگان در دسترس همه کودکان قرار گیرد؛ چرا که رویکرد صرفاً غیردولتی به پیشدبستانی، با عدالت آموزشی سازگار نیست. کودکانی که بیش از همه نیازمند این دورهاند، معمولاً توان پرداخت هزینههای آن را ندارند؛ پس عدالت آموزشی اقتضا میکند فرصت برابر از ابتدای مسیر فراهم شود.
وی همچنین درباره ارزشیابی کیفی ـ توصیفی گفت: این شیوه با هدف فاصله گرفتن از نمرهمحوری و حرکت به سمت «ارزشیابی برای یادگیری» طراحی شده است. در این نگاه، ارزشیابی قرار نیست ابزار فشار و رتبهبندی خشک باشد؛ بلکه باید به معلم و دانشآموز کمک کند مسیر رشد را دقیقتر ببیند و با اصلاح مداوم، یادگیری را عمیقتر سازد.
حکیمزاده در پایان خاطرنشان کرد: رقابت افراطی، مقایسه مداوم دانشآموزان و جداسازی آنها در مدارس مختلف، پیامدهای تربیتی و آموزشی نامطلوبی دارد و میتواند باور به یادگیری را تضعیف کند. در آیندهای که آموزش و پرورش ترسیم میکند، مدرسه باید جایی باشد که کودک احساس امنیت، ارزشمندی و امکان پیشرفت را لمس کند؛ نه جایی که صرفاً از او آزمونگیری شود.
ارسال دیدگاه