از میرزا تا نیروهای مسلح امروز؛ زنجیره‌ای از ایستادگی!

میرزا کوچک‌خان، روزی با لباس رزم در برابر طمع بیگانگان ایستاد و فریاد زد که «وطن بدون استقلال، خانه نیست». امروز، آن روحیه شجاعانه در دلِ مردانی تکرار شده که در خط مقدم مرزها، شب و روز بیدارند تا سایه‌ای از بیگانه بر خاک پاک ایران نیفتد.

همان‌طور که میرزا هم با انگلیس جنگید و هم با شوروی، امروز نیروهای مسلح ما نیز با هوشمندی و قدرت، در برابر تمام تهدیدات نوین، توطئه‌های نامرئی و دشمنان پنهان و آشکار، سدّی محکم و شکست‌ناپذیر هستند.

میرزا در گیلان نمادی از جمهوری اسلامی را پیش از انقلاب بنا کرد؛ اما امروز، سپاهیان و ارتشیان عزیز ما، نگهبانان واقعی و زنده‌ی دستاوردهای آن انقلاب و حاکمیت ملی هستند که با خون خود، امنیت و آرامش کشور را تضمین می‌کنند.

اگر امروز آسمان ایران صاف و مرزهایش امن است، به پاسِ همین حضور خستگی‌ناپذیر مردانی است که میراث میرزا را ادامه داده‌اند و ثابت کرده‌اند که اراده ملت ایران همچنان مثل کوه استوار است.

همان‌طور که میرزا با خیانت اطرافیان دست‌وپنجه نرم می‌کرد، امروز نیز پاسداران ما در میدان نبرد با دشمنانی روبرو هستند که سعی دارند با انواع فتنه‌ها و فشارها، ثبات کشور را به خطر بیندازند، اما آنان هرگز کوتاه نمی‌آیند.

وقتی فرماندهان بیگانه به میرزا پیشنهاد تسلیم دادند، او پاسخ داد: «با چه رویی تسلیم شویم؟!» امروز نیز پاسداران مرز، با همان غرور و ایمان راسخ به دشمن می‌گویند: «ما تا آخرین قطره خون، مراقب حریم مقدس این سرزمین خواهیم بود و هیچ قدرتی نمی‌تواند مانع اراده‌ی ما شود.»