رهبری ابدی؛ انقلابی مهدوی

انا لله و انا الیه راجعون

شرط شهید شدن، شهید بودن است 

قسم به قلم، قسم به قلمی که برای ″مرد″ می‌نویسد، قلم از نوشتن برای حضرت آیت الله امام خامنه ای (قدس سره) عاجز است، قسم به کاغذ، قسم به کاغذی که میزبان قلمی است که برای این ″مرد″ می‌نویسد، کاغذ از پذیرفتن این قلم عاجز است.

قلم به چهره ای بر از اشک، کاغذ خود را خیس میکند، قلم با دلی گرفته از مردی مینویسد که قانون فرعونیان را شکست و نشان داد زور و قدرت همیشگی‌نیست.

رفتنت خیلی سخته، شما برای ما مثل یک پدر بودی، وقتی پدر نباشد دیگر نمیشود کمر راست کرد، شما رفتی ولی هستی، هستی و مارا میبینی ولی ما شمارا نمی‌بینم و این برایمان خیلی سخت است، سخت است داغ پدری...

حضرت آیت‌الله العظمی، امام خامنه ای رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی ۳۷ سال با عزت رهبری جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشتند و شهادت کمترین مزد فرزند فاطمه زهرا(س) بود.

این شیر مرد، پشتوانه ای محکم برای مردم انقلابی کشور عزیزمان بود، نصیحت های حکیمانه ایشان، روحیه مردم را بالا میبرد.

تا وقتی پدر ایران بر صحنه حسینه امام خمینی قدم می‌گذاشت تا سخن بگوید، دشمنان حرام لقمه و بزدل، به سوراخ موش هایشان پناه میبردند، تا انگشت اشاره این مجاهد ربانی بالا می‌آمد، عرق سرد مرگ بر تن این کوردلان جاری می‌شد.

شهادت در این خانواده موروثی است، از مادرشان فاطمه زهرا (س) گرفته تا جد بزرگوارشان علی بن ابی طالب (ع) و اباعبدالله الحسین (ع) نوبت هم به این مرد آسمانی رسید، چون خداوندگار هر کس را دوست بدارد، شهیدش میکند.

با آسمانی شدن این فرزند حیدر کرار، علم این انقلاب بر زمین نخواهد ماند، نصیحت ها و اندرز های حکیمانه رهبر شهید مان راه را برایمان واضح و روشن میکند، گرچه او رفت، اما هستند...

هستند کسانی که فرزندان این شهید والا مقام بودند، اما امروز میراث گرانبهای این مرد دست موروثان آنان است و ما دهه نودی ها به عنوان وارثان این انقلاب شکوهمند قسم میخوریم که تا پای جان پای آرمان های انقلاب بمانیم و ما با دل های چرکین و خشمگین تا آن بی شرف هارا را به دروازه های جهنم نکشیم، آرام نمی‌گیریم و به امید یزدان، این پرچم را به دست صاحب اصلی آن، حضرت ولی عصر (عج) خواهیم سپرد...

منتظر شب های روشن و دروازه های جهنم ساخت ایران باشید....