روشناییِ اراده در کوچههای تاریک بیتوجهی؛ روایتِ دغدغههای دیدهنشده
مهریز (پانا) - کافی است برای یک لحظه، چشمها را ببندیم و تصور کنیم هر قدمی که برمیداریم، پر از ابهام است. شاید آن لحظه بفهمیم بزرگیِ یک جامعه، در گروی همراهی با کسانی است که جهان را با قلبهایشان میبینند. نابینایان از ما انتظار معجزه ندارند؛ فقط انتظار دارند در گذرِ روزمره، کسی آنها را ببیند. آنها فرصتی برای دیده شدن توانمندیهایشان، و به محیطی که در آن بتوانند با قدمهای مطمئن، جای خود را در جامعه پیدا کنند. امروز میتوانیم با هم، شهر و جامعه ای بسازیم که در آن هیچکس از قلم نیفتد.
ارسال دیدگاه