پانا گزارش میدهد؛
از درمان تا دفاع؛ نقش راهبردی بیمارستانها در شرایط جنگی و بحران
تهران (پانا) - در شرایطی که کشور با تجاوز دشمن آمریکایی صهیونیستی روبهرو است، اهمیت امنیت و تابآوری بیمارستانها بیش از هر زمان دیگری مورد توجه قرار گرفته زیرا بیمارستانها نهتنها محل ارائه خدمات درمانی به بیماران هستند، بلکه در شرایط بحران به یکی از مهمترین زیرساختهای حیاتی کشور تبدیل میشوند؛ زیرساختی که اختلال در عملکرد آن میتواند پیامدهایی فراتر از حوزه سلامت داشته باشد.
به گزارش پانا، کارشناسان حوزه سلامت معتقدند در شرایطی که کشورها با طیفی از تهدیدات امنیتی، نظامی و حتی ناآرامیهای اجتماعی روبهرو هستند، مراکز درمانی نقشی فراتر از درمان ایفا میکنند و به بخشی از سیستم پشتیبانی حیاتی جامعه تبدیل میشوند؛ از رسیدگی به مصدومان تا حفظ ثبات اجتماعی و تقویت اعتماد عمومی.
یاسر موسویتبار، دکترای علوم سلامت، درباره اهمیت امنیت بیمارستانها در زمان بحران به پانا گفت: «در شرایط کنونی که کشورها با طیفی از تهدیدات امنیتی، نظامی و ناآرامیهای داخلی مواجهاند، بیمارستانها بهعنوان زیرساختهای حیاتی نقشی فراتر از ارائه خدمات درمانی معمول ایفا میکنند. این مراکز نهفقط پناهگاه درمانی مجروحان غیرنظامی و نظامی هستند، بلکه در سناریوهای بحران، به اهداف بالقوه تهدیدات امنیتی نیز تبدیل میشوند. اختلال در عملکرد بیمارستانها میتواند پیامدهای گستردهای بر امنیت ملی، اعتماد عمومی و تابآوری اجتماعی داشته باشد؛ ازاینرو، حفاظت فیزیکی، عملیاتی و اطلاعاتی از آنها اهمیت راهبردی دارد.»
وی افزود: «بیمارستانهای نظامی در این میان جایگاه ویژهای دارند، زیرا علاوه بر درمان نیروهای مسلح و خانوادههای آنان، بخشی از زنجیره پشتیبانی دفاعی کشور محسوب میشوند. این مراکز در شرایط تهدید نظامی مستقیم یا غیرمستقیم مانند حملات سایبری، خرابکاری یا عملیات ترکیبی ـ با ریسک بالاتری مواجهاند. تهدیداتی نظیر هدف قرار گرفتن زیرساختها، نفوذ اطلاعاتی، تجمعات اعتراضی در اطراف مراکز حساس و فشار بر ظرفیتهای ICU/CCU میتواند تداوم خدمترسانی این بیمارستانها را با چالش جدی مواجه سازد. ازاینرو، طراحی لایههای چندگانه امنیتی، کنترل دسترسی هوشمند، حفاظت از اطلاعات بیماران و پرسنل، و هماهنگی نزدیک با نهادهای نظامی و امنیتی ضروری است.»
وی در ادامه به شرایط خاص ناآرامیهای اجتماعی اشاره کرد و گفت: «در بستر ناآرامیهای اجتماعی، بیمارستانها با تهدیدات ترکیبی مواجه میشوند؛ از افزایش ناگهانی حجم مصدومان و ازدحام تا خطر نفوذ افراد غیرمجاز، ایجاد تنش در محیط درمانی و تهدید امنیت کارکنان در چنین شرایطی، مدیریت بحران بیمارستانی باید بر اساس سناریوهای از پیش طراحیشده انجام گیرد؛ از جمله تفکیک مسیرهای درمانی بیماران عادی و امنیتی، افزایش آمادگی تیمهای اورژانس، فعالسازی چارت بحران، و تعامل مستمر با نیروهای انتظامی و امدادی. آموزش کارکنان در زمینه مدیریت شرایط پرتنش و حفظ بیطرفی حرفهای نیز نقش کلیدی در کاهش آسیبهای ثانویه دارد.»
موسویتبار همچنین تأکید کرد: «در نهایت، تابآوری بیمارستانها در شرایط تهدیدات امنیتی و نظامی، وابسته به ترکیبی از آمادگی ساختاری، نیروی انسانی آموزشدیده، برنامهریزی بینبخشی و تصمیمگیری سریع مدیریتی است. بیمارستانهای نظامی و مرجع باید بهعنوان ستونهای پشتیبان نظام سلامت و امنیت ملی، بهطور مستمر مورد ارزیابی ریسک، اجرای مانورهای عملیاتی و بهروزرسانی برنامههای پاسخ به بحران قرار گیرند تا بتوانند در مواجهه با پیچیدهترین سناریوهای امنیتی، تداوم خدمترسانی ایمن و مؤثر را تضمین کنند.»
کارشناسان حوزه سلامت بر این باورند که با توجه به شرایط متغیر امنیتی در منطقه و افزایش احتمال بروز بحرانهای پیچیده، تقویت زیرساختهای ایمنی، آموزش مستمر کارکنان و هماهنگی میان دستگاههای درمانی، امدادی و امنیتی میتواند نقش تعیینکنندهای در حفظ کارآمدی بیمارستانها ایفا کند؛ چرا که در هر بحران، استمرار فعالیت ایمن مراکز درمانی نهتنها به معنای نجات جان بیماران، بلکه ضامن حفظ ثبات اجتماعی و اعتماد عمومی خواهد بود.
ارسال دیدگاه