«۱۴۰۵» سال جوانه زدن اراده‌های پولادین است

نوروز، تنها یک تقویم نیست؛ یک باور است. باوری که می‌گوید پس از هر زمستان سرد و جانکاه، خورشید حقیقت دوباره از مشرق جان‌ها طلوع خواهد کرد.

عید امسال، رنگ و بویی دیگر دارد؛ رنگ پختگی، رنگ صبر و رنگ صلابت. سالی که گذشت، برای ما در این دیار کهن، روزهای آزمون‌های سخت بود. ما در زمستان ۱۴۰۴، طعم فراق «سرو بلند» بوستان انقلاب را چشیدیم؛ داغی که بر دل‌ها نشست، اما خاک این سرزمین را نه سرد، که گرم‌تر از همیشه کرد. زمستانی که با تندبادِ حوادث و تلخی نامهربانی‌ها آغاز شد، اما هرگز نتوانست بذر امید و آزادی را در دل این خاک زنده، بخشکاند.

امروز، در آستانه تحویل سال، وقتی به ساعت ۱۸:۱۶ دقیقه و ۳۰ ثانیه چشم می‌دوزیم، نه تنها به چرخش زمین، که به چرخش چرخ تاریخ می‌اندیشیم. ما از پس آن طوفان‌ها، ققنوس‌وار برخاسته‌ایم. اکنون که در سایه‌سار رهبری آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، به آینده‌ای تازه چشم گشوده‌ایم، می‌دانیم که این مسیر، راهی است که با خون پاکان آبیاری شده و با اراده‌ی آهنین ملت، استوارتر از همیشه باقی خواهد ماند.

سال ۱۴۰۵، سال جوانه زدن اراده‌های پولادین است. بهاری است که عطر «پایداری» دارد. ما یاد گرفته‌ایم که در میانه‌ی طوفان، نهراسیم و نه تنها ایستادگی کنیم، که به پیش برویم.

در این لحظات مقدس ، دعای ما نه فقط برای «نو شدن»، که برای «قوی شدن» است. باشد که سال جدید، سال گشایش گره‌ها، سال پرواز آرزوهای بلند و سال تحقق وعده‌های روشن برای ایران عزیز ما باشد.

و سال ۱۴۰۵، آغاز فصل درخشش دوباره‌ی ایران سربلند باد.