دخترانگی؛ تلاقی کرامت و کنشگری

سیره حضرت معصومه (س) به ما می‌آموزد که دختر بودن، نه یک محدودیت، بلکه فرصتی برای تجلی والاترین صفات انسانی است. حضرت معصومه  با مقام علمی‌اش و جایگاه محدثه بودن، خط بطلانی بر تفکراتی کشید که زن را از دانش دور می‌خواستند و با هجرت سیاسی و تمدن‌ساز خود، نشان داد که دختر مسلمان نباید نسبت به سرنوشت جامعه و ولایت بی‌تفاوت باشد.

امروز دختر ایرانی با الگوگیری از این بانوی بزرگ، بر قله‌ای ایستاده است که در یک دست کتاب دانایی و در دست دیگر پرچم بصیرت دارد. او می‌داند که حیا زره او برای درخشش بیشتر است، نه حصاری برای انزوا. روز دختر، روز تجدید عهد با آرمانی است که در آن، پاکدامنی و پیشرفت، دوشادوش هم به سوی ساخت تمدن اسلامی حرکت می‌کنند.

بانو، تو را به نام کریمه می‌شناسیم و این یعنی در مکتب تو، بزرگی روح بر هر چیز مقدم است. ولادت حضرت معصومه (س) یادآور این حقیقت است که خداوند رسالت تغییر جهان را در دستان ظریف اما پرتوان دخترانی قرار داده که خودباوری را در سجاده بندگی مشق کرده‌اند.

تبیین روز دختر یعنی باور به اینکه می‌توان جوان بود و تکیه‌گاه یک جریان بزرگ علمی شد؛ همان‌گونه که مقام علمی حضرت چنین بود، می‌توان عفیف بود و در قلب تحولات اجتماعی درخشید؛ همان‌گونه که هجرت ایشان تمدن‌ساز شد، می‌توان دختر بود و با نگاه نافذ، غبار فتنه را از چهره حقیقت زدود.

دختران امروز وارثان نجیب این مسیرند. ما روز دختر را نه برای بودنمان، بلکه برای شدنمان جشن می‌گیریم؛ برای تبدیل شدن به زنی که با بصیرت خود، مسیر جهان را به سوی روشنایی هدایت می‌کند.