نیمکتهای خالی
مرکزی (پانا)- آغاز سال تحصیلی جدید نزدیک است. این روزها خانهها حال و هوای دیگری دارند؛ یکی دنبال فرم مدرسه است، یکی کیف و کفش میخرد، یکی دفترهای نو را ورق میزند و دیگری مدادهایش را برای اولین روز مدرسه آماده میکند. بچهها ذوق دارند؛ ذوق دیدن دوباره دوستانشان را دارند؛ اما در مدرسه شجره طیبه میناب، امسال بعضی از دانشآموزان دیگر برای بازگشت به مدرسه آماده نمیشوند.
در اواخر سال تحصیلی گذشته، تعدادی از دانشآموزان این مدرسه در حمله دشمن به شهادت رسیدند؛ کودکانی که شاید آخرین روزهای مدرسه را با خنده کنار دوستانشان گذراندند و هیچکس فکر نمیکرد آخرین دیدارشان باشد.
حالا سال تحصیلی جدید نزدیک است ... اما بعضی کیفها دیگر برداشته نمیشوند.
بعضی دفترها دیگر ورق نمیخورند و بعضی نیمکتها، برای همیشه خالی میمانند. شاید سختترین لحظه برای همکلاسیهایشان این باشد که دوباره وارد کلاس شوند و جای دوستانشان را ببینند؛ همان جایی که روزی صدای خندهشان میآمد و حالا فقط خاطرهای از آنها باقی مانده است.
آغاز مدرسه برای بیشتر بچهها یعنی شروع یک فصل تازه؛ اما برای خانوادههای دانشآموزان شهید، یادآور عزیزانی است که باید امروز کنارشان بودند، برایشان کیف و لوازمالتحریر میخریدند و صبح اولین روز مدرسه بدرقهشان میکردند.
کاش هیچ کودکی آرزوی پوشیدن لباس مدرسه و نشستن پشت نیمکت را ناتمام نگذارد. کاش صدای زنگ مدرسه همیشه با صدای خنده بچهها همراه باشد، و کاش امسال، هیچ مادری جای خالی فرزندش را در میان دانشآموزان نبیند.
ارسال دیدگاه