این اردوی تربیتی با هر اردوی دیگری فرق میکند؛
اینجا طلایه دار میشویم
بهارستان دو(پانا)- در گرمای تابستانی که پر از مشغله درسی و کاری بودم، به اردویی دعوت شدم که قرار بود به مهارتهای مختلفی مجهز شویم؛ هرچقدر از اردوی طلایهداران بنویسم کم است.
اولین بار که اسم اردوی طلایهداران را شنیدم، سال قبل بود؛ قرار بود به اردوگاهی در دماوند بریم و ۴ روز هم کنار دوستانمان باشیم و هم طعم آموزشهای تربیتی تابستانی را بچشیم اما حیف که دلمشغولیهایی پیدا کردم که مانع از حضورم در آن اردو شد.
امسال عزم جزم کرده بودم که حتما در این اردو اسمنویسی کنم تا متوجه شدم از روی اقبال اردو در خود شهرستانها برگزار میشود و نیازی به دوری ۴ روزه از درس و کار و خانواده نیست؛ قرار بود خودمان موجبات این اردو را فراهم کنیم، بلافاصله با مسئولمان تماس گرفتم و اعلام آمادگی کردم.
تا بهالان با عناوین مختلفی از جمله دانشآموز خبرنگار، نائبرئیس مجلس دانشآموزی، مجری و... در گردهماییهای متفاوتی شرکت کرده بودم اما، این اردو بسیار متفاوت بود؛ اصلا بهگمانم ساختار اردوهای اتحادیه همیشه انقدر متفاوت است.
در اردوهای انجمن اسلامی فرقی نمیکند، چند سالت است؟ چند سال کار فرهنگی کردهای؟ نوع پوششات چطور است؟ همه اعضای یک جمع دوستانه مشتاق به یادگیری هستند؛ روز اول رسید و با وجود تداخل با کلاسهای فوقبرنامه بهسمت محل برگزاری که دبیرستان دخترانه جوادالائمه بود روانه شدم.
روز اول مختص به آموزش هلال احمر بود؛ قرار بود سفیرانی شویم که نه فقط فرهنگ را نجات میدهند، بلکه اگر پیچوخم زندگی آنها را در موقعیتهای اضطراری قرار داد، بتوانند جان یک در معرضِ مرگ را نجات دهند.
لحظاتی که موقع نابلدیمان در بستن دستِ یک زخمی فرضی رودهبُر میشدیم هنوز هم طرح لبخند را بهروی لبهایم میآورد؛ بعد از ۴ ساعت آموزش و کنار هم بودن بهامید روز دوم اردو روانه خانههایمان شدیم.
روز دوم آموزش رسانه بود؛ ای وای از اهمیت این کلمهای که هرچه پروپاگاندا و تلههای رسانهای و نفوذ در باطن انسان امروز است از این دریچه شکل میگیرید و کاش که پیشتر، بیش از امروز به اهمیتاش میپرداختیم و جلوی هجمههای رسانهای را بهتر میگرفتیم. رسانه میتواند فردی که در دستش طلا است را به این گمان بیندازد که بدبخت و فقیرترین فرد روی زمین و بالعکس یک بختبرگشتهِ بیدارایی را در اوج شکوه جلوه دهد؛ کاش شمشیرهای فرهنگسازیمان را پیشتر تیز میکردیم که امروز درمانده ترورهای رسانهای نباشیم.
روز دوم خیلی تاملبرانگیزتر از روز نخست بود؛ با فکری پر از مشغله و سوال راهی خانه شدیم تا خود را برای روز سوم اردو مهیا کنیم.
ارسال دیدگاه