بهارستان دو(پانا) ـ نمایشگاه هنری و دستسازههای دانشآموزان مدرسه مریم بهارستان دو، با بهرهگیری از وسایل و مواد در دسترس و قابل بازیافت و با چاشنی خلاقیت و هنر، برگزار شد.
بهارستان دو(پانا) ـ نمایشگاه هنری و دستسازههای دانشآموزان مدرسه مریم بهارستان دو، با بهرهگیری از وسایل و مواد در دسترس و قابل بازیافت و با چاشنی خلاقیت و هنر، برگزار شد.
بهارستاندو(پانا) - «گاهی باید قلم را کنار بگذاری تا حقیقت را با تمام وجود مخابره کنی.» این را خبرنگاری میگوید که سومین تجربه اعتکاف خود را نه به عنوان یک مراسم مذهبی، بلکه به عنوان یک «گزارش سکوت» توصیف میکند. گزارشی از ردیفهای شانهبهشانه نوجوانانی که همنفس شدهاند تا صدای باران و اذان که با هم یکی میشوند.
بهارستان دو (پانا) - این روزها که مساجد غرق در خلوص و معنویتاند گروهی از مشتاقان در پشت دیوارهای پرهیاهوی شهر اندوه عمیقی را به دلیل نرسیدن به میعادگاه الهی تجربه میکنند.
بهارستان دو (پانا) -برای نخستینبار، بوی نمِ خاک مسجد را با تمام وجود حس کردم؛ عطری آشنا و دلنشین که گویی سالها در انتظارش بودم و حالا آرامآرام بر جانم نشست.
بهارستان دو (پانا) ـ در هیاهوی دنیای امروز، اعتکاف دانشآموزی فرصتی ارزشمند برای خلوت با خدا و بازسازی روح است؛ دریچهای به سوی آرامش و خودسازی و تجربهای ناب از معنویت که دانشآموزان در سایه آن، مهمان سفره پربرکت الهی در مسجد اعظم حضرت ابوالفضل علیهالسلام شدند.
بهارستان دو(پانا)- اختتامیه مراسم پرفیض و نورانی اعتکاف و بازگشت به سوی زندگی با طراوت معنوی شروع یک دگرگونی و برگزاری مراسم مربوط به امّداوود در مسجد اعظم حضرت ابوالفضل (ع) با حضور مسئولین آموزش و پرورش و دانشآموزان پیشتاز برگزار شد.
بهارستان دو (پانا) - مراسم معنوی اعتکاف در مسجد اعظم حضرت ابوالفضل (ع) با قرائت قرآن کریم، تشکیل حلقههای معرفتی و اقامه نماز جماعت برگزار شد.
بهارستان دو (پانا) ـ انتخابات انجمن ورزشی دانشآموزی در رشتههای رزمی، تنیس روی میز، بسکتبال و والیبال در سالن فرهنگ اداره آموزش و پرورش ناحیه دو بهارستان برگزار و در جریان آن بین افراد منتخب هر رشته رأیگیری به عمل آمد.
بهارستان دو(پانا)- دانشآموز خبرنگارپانا، از حال و هوای اعتکاف، این مهمانی دلنشین الهی، روایت میکند. سفری که آغازش با دلتنگی برای خدا و پایانش با کولهباری از نور و تجربههای ناب معنوی بود.
بهارستاندو (پانا) - غبار تنهایی، بدون خلوت با مخلوق، بزرگترین تنهایی انسان، نه در دوری از دیگران، که در فاصله گرفتن از منبع آرامش خویش است. این فاصله، غباری بر آینه دل مینشاند که تصویر حقیقی را محو میکند. خلوت با او؛ یعنی توقف، یعنی گردگیری، یعنی دوباره خود را در آینهای زلال پیدا خواهی کرد.