صادق صادقدقیقی در گفتوگو با پانا مطرح کرد؛
سینمای کودک به امید نیاز دارد، نه فیلمهای سفارشی و بیهویت
تهران (پانا) - صادق صادقدقیقی، کارگردان سینما، با انتقاد از روند تولید و اکران آثار کودک و نوجوان، گفت: سینمای کودک در سالهای اخیر با رکود و پسرفت مواجه شده است و برای احیای آن باید به جای تولید فیلمهای سفارشی و جشنوارهمحور، بر ساخت آثار امیدبخش، حمایت از فیلمسازان دلسوز و برنامهریزی بلندمدت برای اکران تمرکز کرد.
صادق صادقدقیقی سالها در حوزه سینمای کودک و نوجوان و دفاع مقدس فعالیت داشته است، در گفتوگو با پانا با اشاره به تأثیر شرایط اقتصادی بر سبد فرهنگی خانوادهها، گفت: «ضعف سیاستگذاری، کاهش کیفیت تولیدات و تغییر الگوی مصرف محتوای کودکان را از عوامل مؤثر بر وضعیت کنونی سینمای کودک است.»
وی تأکید کرد: « کودکان امروز بیش از هر چیز به امید نیاز دارند و سینما باید با زبانی متناسب با نیازهای روحی آنان، زندگی، دوست داشتن و امید را به تصویر بکشد.»
به گفته او، حمایت دولت از تبلیغات و اکران آثار باکیفیت، در کنار بهرهگیری از تجربه و تخصص سینماگران این حوزه، میتواند زمینه بازگشت سینمای کودک به سبد فرهنگی خانوادهها را فراهم کند.
شرایط اقتصادی، خانوادهها را از سینما دور کرده است
صادقدقیقی با اشاره به شرایط اقتصادی و تأثیر مستقیم آن بر زندگی مردم اظهار کرد: «شرایط حاکم بر اقتصاد کشور، از فشارهای ناشی از تحریم تا وضعیت معیشتی مردم، مستقیماً بر سبد فرهنگی خانواده تأثیر گذاشته است.»
وی افزود: «وقتی دغدغههای معیشتی برای خانوادهها اولویت مییابد، ناخودآگاه سینما و مقوله فرهنگ در اولویتهای بعدی قرار میگیرد. این زنجیره مشکلات باعث شده است که حتی برای مسائل پایهای مانند آموزش کودکان نیز هزینههای سنگینی به خانوادهها تحمیل شود و در نتیجه، آنها بهتدریج از سینما و هنر فاصله بگیرند.»
فیلمهای سفارشی جای جریانسازی را گرفتهاند
این کارگردان سینما با انتقاد از روند تولید فیلمهای کودک و نوجوان در سالهای اخیر گفت: «بسیاری از فیلمسازانی که دغدغه کار کودک داشتند، بهتدریج از این فضا فاصله گرفتند.»
وی ادامه داد: «متأسفانه آنچه در این سالها تولید شده، عمدتاً آثار سفارشی بوده است که تنها با هدف حضور در جشنوارهها و دریافت بودجه از نهادهایی مانند بنیاد سینمایی فارابی ساخته شدهاند و پس از پایان جشنواره به دست فراموشی سپرده شدهاند.»
صادقدقیقی با تأکید بر ضرورت ارتباط آثار سینمایی با جامعه تصریح کرد: «سینمای کودک نیازمند جریانسازی است، نه تولیدات بیرمقی که هیچ ارتباطی با بدنه جامعه برقرار نمیکنند.»
وی با اشاره به تجربه کشورهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم اظهار کرد: «پس از جنگ جهانی دوم، کشورهایی مانند ایتالیا و آلمان با وجود ویرانیهای گسترده، از طریق سرمایهگذاری بر فرهنگ و هنر توانستند جامعه خود را بازسازی کنند.»
این کارگردان افزود: «دولتها با فراهم کردن امکان تماشای رایگان فیلم در فضاهای عمومی و ترویج هنر، مردم را به سمت انسانیت و امید هدایت کردند. امروز ما نیز در کشورمان به چنین ارادهای نیاز داریم. دولت باید با وجود مشکلات بودجهای، فرهنگ را هزینه نداند، بلکه آن را سرمایهگذاری برای آینده تلقی کند؛ چراکه کودکان امروز به امید نیاز دارند.»
کودکان امروز بیش از فیلمهای جنگی به امید نیاز دارند
صادقدقیقی با اشاره به سابقه فعالیت خود در حوزه سینمای کودک و دفاع مقدس، درباره ضرورت توجه به نیازهای نسل امروز گفت: «اگرچه سینمای جنگ جایگاه خودش را دارد، اما معتقدم در مقطع کنونی، کودک و نوجوان ما بیش از هر چیز به امید نیاز دارد.»
وی افزود: «ساخت فیلمهای جنگی برای کودکان در شرایط فعلی اولویت نیست. سینما باید با زبانی متناسب با نیازهای روحی جامعه امروز، زندگی و دوست داشتن را به مخاطب کودک بیاموزد.»
این کارگردان با تأکید بر نقش تبلیغات و عرضه در موفقیت آثار سینمایی اظهار کرد: «حتی اگر بخش خصوصی فیلم فاخر و باکیفیتی تولید کند، بدون حمایت دولت در حوزه تبلیغات و اکران، آن اثر دیده نخواهد شد.»
وی ادامه داد: «فیلمساز بهتنهایی توان رقابت با غولهای تبلیغاتی را ندارد. دولت باید به جای دخالت مستقیم در تولید، پشت فیلمهای باکیفیت بایستد و شرایطی فراهم کند که کودکان خود از والدینشان بخواهند آنها را به تماشای این آثار ببرند. این یعنی بازگشت سینمای کودک به سبد فرهنگی خانوادهها.»
احیای سینمای کودک به سیاستگذاری کوتاهمدت و بلندمدت نیاز دارد
این سینماگر با اشاره به درهمتنیدگی مشکلات سینمای کودک و نوجوان، از کمبود سرمایه، ضعف فیلمنامه و نبود سیاستگذاری مؤثر بهعنوان مسائلی مرتبط با یکدیگر یاد کرد.
صادقدقیقی تصریح کرد: «تمام این موارد به هم تنیدهاند. سیاستگذاری کوتاهمدت یعنی همین حالا برای دو سال آینده تصمیم بگیریم؛ سینماها را با بنرهای کودک پر کنیم و اکران هدفمند داشته باشیم.»
وی درباره ضرورت برنامهریزی بلندمدت نیز گفت: «در بلندمدت باید امور به دست افراد دلسوز و متخصصی سپرده شود که واقعاً این فضا را میشناسند؛ افرادی مانند تهیهکنندگان دلسوز و تحصیلکرده حوزه کودک که به کار عشق میورزند، نه کسانی که بودجهها را میان افراد نزدیک به خود تقسیم میکنند.»
چرا فیلمهای کودک دهه ۶۰ و ۷۰ ماندگار شدند؟
صادقدقیقی با اشاره به تفاوت شرایط تولید و تماشای فیلم در دهههای ۶۰ و ۷۰ با روزگار کنونی گفت: «در دهههای ۶۰ و ۷۰، بهویژه در دوران جنگ، فیلمهای بسیار خوب و احساسی ساخته میشد که ساختار آنها به شکلی بود که به رشد و بالندگی کودک کمک میکرد.»
وی با اشاره به تغییرات گسترده در دسترسی کودکان به رسانهها افزود: «در آن زمان، نه ماهواره به شکل امروز وجود داشت و نه فضای مجازی دسترسی کودکان را تغییر داده بود. اما امروز شرایط کاملاً متفاوت است؛ برادرزاده سهساله من با تلفن همراه به شکلی کار میکند که منِ بزرگسال بلد نیستم!.»
این کارگردان با تأکید بر ضرورت شناخت دنیای کودکان امروز اظهار کرد: «کودک امروزی در اقیانوسی از محتواهای رنگارنگ دیجیتال غرق است. بنابراین، اگر میخواهیم مخاطب کودک و نوجوان را به سینما بکشانیم، باید بهروز باشیم و فیلمهایی مفرح و امیدبخش با فرم احساسی درست بسازیم.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «مهمتر از همه، باید فیلمسازانی دلسوز پشت این آثار باشند که زبان نسل امروز را میفهمند.»
خبرنگار: ستایش محمودیمقدم
ارسال دیدگاه