مربی ارشد پیشتازان در گفت و گو با پانا:
سازمان دانشآموزی تکهای گمشده از پازل هویتی نسل نو است
آذربایجان شرقی (پانا) - مربی ارشد پیشتازان گفت: سازمان دانشآموزی؛ تکهای گمشده از پازل هویتی نسل نواست و تربیت اجتماعی شکل گرفته در این نهاد، ثمره پیوند دانشآموز با آرمانهای ملی است.
یوسف رسولی، از چهرههای جوان، پرشور و فعال فرهنگی در آذربایجانشرقی است که با وجود سابقه کوتاه اما درخشان در آموزش و پرورش، توانسته است به عنوان معاون پرورشی و مربی ارشد سازمان دانشآموزی، مسیر متفاوتی را در حوزه تربیت نسل آینده ترسیم کند. او که از اولین مدرسان «پیرامید» در کشور و جوانترین مدرس اردویی استان است، معتقد است سازمان دانشآموزی نه یک نهاد اداری، بلکه بخشی ضروری از پازل فرهنگی زندگی اوست. در این گفتوگوی تفصیلی با پانا، او از انگیزهها، چالشها و چشمانداز فعالیتهای تشکیلاتی سخن میگوید.
جناب آقای رسولی، برای آشنایی بیشتر مخاطبان، مختصری از سوابق و فعالیتهای خود بفرمایید.
بنده یوسف رسولی هستم. با مدرک کارشناسی «علم اطلاعات و دانششناسی»، از مهرماه ۱۴۰۳ بهطور رسمی وارد آموزش و پرورش شدم، اما دغدغههای فرهنگی و فعالیتهای رسانهای، پیشینه سالها فعالیت من است. در حال حاضر افتخار دارم که به عنوان معاون پرورشی و تربیتبدنی مدرسه امام جواد (ع) در ناحیه ۵ تبریز خدمت کنم. همچنین با توفیق الهی، مربی ارشد سازمان دانشآموزی استان، جوانترین مدرس اردویی استان و از نخستین مدرسان «پیرامید» در کشور هستم.
چگونه با سازمان دانشآموزی آشنا شدید و چه چیزی شما را به این حوزه جذب کرد؟
حقیقتاً پاسخ من همیشه یک چیز بوده است: «خواست خدا». سازمان دانشآموزی برای من مانند تکهای گمشده از پازل زندگی بود که با آشنایی با این مجموعه، کامل شد. روزی که به مدرسه رسیدم، مدیر مدرسه از نیاز به یک نیروی فعال و تشکیلاتی صحبت کرد و با توجه به فعالیتهای میدانی من، بنده را معرفی کردند. از روزی که وارد آموزش و پرورش شدم، هدف اول و آخر من دانشآموز بوده است. من بیش از موظف کاریام فعالیت کردم، بدون چشمداشت؛ چرا که معتقدم چه سعادتی بالاتر از خدمت به آیندهسازان ایران زمین؟
چه انگیزهای باعث شد فعالیت مربیگری را در سازمان انتخاب کنید؟
انگیزه من، میل به خدمت در کنار انسانهایی است که هویتساز و هویتبخش هستند؛ از دانشآموزان عزیز که رکن اصلی سازماناند تا همکاران و ریاست محترم سازمان دانشآموزی استان جناب آقای علیزاده. حمایتهای ایشان فرصتی بینظیر برای من فراهم کرد تا بتوانم قدمی کوچک برای تربیت نسل نو بردارم.
از نگاه شما، سازمان دانشآموزی چه جایگاهی در تربیت اجتماعی دانشآموزان دارد؟
اگر به دنبال جایگاه این سازمان هستید، کافی است نگاهی به گلزار شهدا و خیابانها بیندازید. اینها همان دانشآموزان تشکیلاتی دیروز هستند که امروز پرچم ایران را با افتخار در دست دارند. سازمان دانشآموزی، فرزندِ صبور، تابآور، تلاشگر و همدل برای آرمانهای این سرزمین تربیت میکند. این فرزندان مکتب امام حسین (ع) به جهان نشان دادند که ایرانی با کسی بر سر خاک و پرچمش شوخی ندارد. اینها همه محصول تربیت مربیان و معلمان این مرز و بوم است.
در آغاز مسیر مربیگری با چه چالشهایی روبهرو شدید و چگونه آنها را مدیریت کردید؟
چالش که همیشه هست، اما اولین و بزرگترین چالش من، فرصتی بود که جناب آقای علیزاده به من دادند. در یکی از اردوهای پیشاردوی ملی، بدون هماهنگی و آمادگی قبلی، ایشان حضور نیافتند و بنده را به عنوان استاد معرفی کردند. با تکیه بر تجربیات حوزه رسانه و توکل بر خدا، آن دوره بهخوبی گذشت و نقطه آغاز مربیگری اردویی من از همانجا کلید خورد.
کدام بخش از فعالیتهای سازمان برای شما جذابتر و اثرگذارتر بوده است؟
تمام برنامههای سازمان از پیرامید و همایشهای «یاوران مقاومت» و «وطنیار» تا اردوهای تمشک، برای نشاطآفرینی طراحی شدهاند. اما به نظر من، جذابترین بخش، برگزاری «اردوها» است. دانشآموز در اردو هویت پیدا میکند؛ او دوست دارد مسئول باشد، خوداتکا باشد و توانمندیهایش را در چالشها به رخ بکشد. اردوها ماندگارترین تصاویر را در ذهن دانشآموز ثبت میکنند.
به عنوان سوال آخر، مهمترین انتظار شما از سازمان دانشآموزی چیست؟
سازمان دانشآموزی با بینشی هدفمند، فضایی بینظیر در کشور ایجاد کرده است. از سفرهای زیارتی عتبات عالیات تا مجلس دانشآموزی و فعالیتهای رسانهای پانا، همگی نویدبخش آیندهای روشن است. اما در این برهه زمانی، مهمترین انتظار من حفظ و توسعه فعالیتهای تشکیلاتی در اقصی نقاط کشور، حتی در دورترین روستاها است. اگر بتوانیم عدالت آموزشی و پرورشی را در فعالیتهای تشکیلاتی به نقاط محروم ببریم، رسالت اصلی خود را انجام دادهایم.
ارسال دیدگاه