گزارش پانا از برنامه هفت سینمایی /۲
رئیسیان: سینمای دولتی رانت خواری را بوجود آورده است
خبرگزاری پانا: علیرضا رئیسیان با اشاره به سینمای ایران پس از انقلاب گفت: سینمای ایران پس از انقلاب تا سال ۷۳ متولد شد اما رفته رفته با حمایت دولت از سینما نوعی رانت خواری بوجود آمد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، شامگاه گذشته علیرضا رئیسیان مهمان برنامه هفت سینمایی بود ،وی با اشاره به وضعیت سینمای اجتماعی ایران گفت: بعد از پیروی انقلاب و در سالهای ۱۳۶۳ تا ۷۳ سینمای ایران بار دیگر متولد شد. این سینما رفتهرفته شکل گرفت و سینمایی که گرایش تجاری و عامهپسند داشت به سینمای مطلوب تبدیل شد اما حمایتهای دولتی رفته رفته تاثیر خود را بر این سینما گذاشت.
وی در ادامه تصریح کرد: به طور حتم سینمای سوبسیدی و حمایتی نوعی رانتخواری را به وجود میآورد که باعث میشود عدهای برای رسیدن به مرکز قدرت هر کاری انجام دهند و این نوعی انحصارطلبی را به وجود میآورد. سینما هنر صنعتی است که از یک سو تماشاگر به آن پول میدهد و از سوی دیگر این سینما شاخصهای فرهنگی خود را دارد.
این کارگردان تاکید کرد: همزمان که دولت متولی فرهنگ بود، یک سری از نهادها و ارگانهای دولتی نیز شروع به تجمیع قدرت کردند که این نهادها کمپانیهای شبهدولتی هستند مانند حوزه هنری، شهرداری، بنیاد شهید و .. که تقریبا ۱۱ سازمان این قدرت را دارند که میتوانند تولید، پخش داشته باشند و سینماهای اکران را هم در اختیار بگیرند.
رئیسیان یادآور شد: یک عده در سینما حضور دارند که برای رسیدن به مقصد کوتاهترین راه را انتخاب کرده و وارد این قدرتهای میشود و جذب آنها شده و برای تولید فیلم آنها، موفقیت یا عدم موفقیت در ایران و گیشه سینما و حتی جشنوارههای داخلی و خارجی کسی پاسخگونیست. همین مراکز قدرت باعث یک نوع بیعدالتی میشوند که اگر در عرض سینما اجتماعی نگاه کنیم، این امر دیده میشود. عدهای هستند که از این رانتها استفاده کرده و با فشار بر مدیران در حفظ قدرت، بیبرنامهگی را رواج میدهند که از این بیبرنامگی بهره خود را برده و میبرند.
این کارگردان معتقد است که نظارت مزاحم دیگر نهادها و رانتخوایی سینمای ایران را به قهقرا میبرد.
وی با بیان این مطلب که در حوزه سینمای اجتماعی نیز وظیفه سینماگر طرح پرسش است نه ارائه راهکار، ادامه داد: در این میان نقد اجتماعی توسط سینماگر انجام میشود که ممکن است با تلخی همراه باشد و این مراکز و پدیدههای قدرت نمیتوانند هر یک جداگانه درباره فیلم سیاستگذاری کنند چرا که سیاستگذار وزارت ارشاد است.
این کارگردان گفت: پایبندی به ارزشها را قانون سینما باید تعیین کند و اگر هر نهادی به جز نهاد موظف کار سیاستگذاری و ممیزی پنهان را داشته باشد، وضعیت سینما خوب نخواهد بود.
وی در ادامه افزود: در تمام دنیا ممیزی وجود دارد اما شکل اجرایی آن متفاوت است و در ایران نیز قانون باید ملاک باشد. هنگامی که وزارت ارشاد مجوز تولید و پخش میدهد از مجرای قانون عبور شده و این که سازمانهای دیگر به صورت پنهان ممیزی انجام دهند این بسیار برای سینمای ایران خطرناکتر است.
وی سپس با اشاره به تولیدات حوزه هنری گفت: اگر حوزه هنری خود را مرجع میداند، الگو سازی داشته باشد چرا در این مدت فیلمی نساخته است.
رئیسیان درباره رسیدگی کمیسیون فرهنگی مجلس به سینما نیز گفت: سینما و فوتبال مردمی هستند و کسانی که میخواهند دیده شوند، به یکی از این دو گرایش مییابند. کمیسیون فرهنگی مجلس باید بر این امور نظارت داشته باشند و متاسفانه نظارت را از وظایف خود حذف کرده است. اگر دولت بتواند در تولید تنها وجه نظارتی داشته باشد، به طور حتم سینمای ایران موفق است.
کارگردان فیلم «چهل سالگی» به تعطیلی خانه سینما نیز اشاره کرد و یادآور شد: بزرگترین اشتباه دولت، تعطیلی خانه سینما بود اما در این میان کسانی بودند که زمینهساز این تعطیلی شدند و به نظرم پشت همینها سیاستهایی وجود دارد. بدترین آفت این است که متاسفانه برخی از همکاران در پشت این حاشیه و جنجالها نقش اساسی دارند و برخی از دوستان سینمایی وارد مسائل سیاسی شدند. اگر این وضعیت ادامه یابد، از یک سو سینمای ما تجاری میشود و از سوی دیگر دولتی و در این میان سینمای اجتماعی و تاثیرگذار ما از بین خواهد رفت.
ارسال دیدگاه