پیشنهاد مشوق برای منصرفین از یارانه ها
خبرگزاری پانا:دولت یازدهم درصدد است طرح هدفمندی یارانهها را هدفمند كند، میخواهد در قالبی نو تنها به كسانی كه نیازمند واقعی هستند و سطح درآمدیشان كفاف گذران امورشان را نمیدهد، یارانه بپردازد و عملكرد شش ماهه دولت نشان داده است در این میان بیش از هر چیز به «انصراف خودخواسته» مردم از دریافت یارانه دل بسته است .
قانون نوشت:
دولت یازدهم درصدد است طرح هدفمندی یارانهها را هدفمند كند، میخواهد در قالبی نو تنها به كسانی كه نیازمند واقعی هستند و سطح درآمدیشان كفاف گذران امورشان را نمیدهد، یارانه بپردازد و عملكرد شش ماهه دولت نشان داده است در این میان بیش از هر چیز به «انصراف خودخواسته» مردم از دریافت یارانه دل بسته است .
مانور روی كمپین «نه به یارانه» و تبیین این نكته كه تداوم وضعیت كنونی پرداخت یارانه امكان پذیر نیست، دلیل این مدعاست .
هر چند پرداخت یارانههای نقدی مشكلات فراوانی را برای اقتصاد ایران ایجاد كرده و تورم بالا و ركود موجود و رشد منفی اقتصاد و ... تاحدی محصول شیوه نادرست اجرای هدفمندی یارانههاست اما اگر شیوه مورد انتظار دولت برای تغییر این روند، انصراف خود خواسته باشد، طبیعتا كار كمی سخت و پیچیده خواهد شد. ایجاد جو روانی مبنی بر قطع یارانهها نیز میتواند هزینههای چند برابری برای كشور در برداشته باشد. اگر دولت درصدد است مردم را با اطلاع رسانی و اتخاذ تدابیری راضی به انصراف كند، باید توجه داشته باشد كه گذشتن از نفع شخصی ، در قبال دریافت منفعتی دیگر میتواند اتفاق بیفتد. یارانه هر فرد در ماه ۴۵ هزار و ۵۰۰ تومان است . اگر متوسط تعداد خانوار در ایران را ۴ نفر تلقی كنیم به این ترتیب هر خانوار ایرانی در سال ۲ میلیون و ۲۵۶ هزار تومان یارانه میگیرد . حال این پول چه برای خانواری با درآمد بسیار پایین ، یعنی كمتر از ۱۰ میلیون تومان در سال، چه برای خانوار با درآمد متوسط ، یعنی حدود ۲۰ میلیون تومان در سال و چه برای خانواری با درآمد بالا یعنی بین ۵۰ تا صد میلیون تومان در سال میتواند چاله ای را پر كند . اگر از خانوارهای پردرآمد بگذریم
كه تعدادشان در ایران چندان هم زیاد نیست ، نمیشود انتظار بخشش این پول را در چنین شرایط اقتصادی بدون دریافت هیچ مشوقی از طرف خانوارهایی با درآمد متوسط داشت. در حقیقت بهتر است دولت به جای آنكه برای پرداخت نكردن یارانه فكری كند، برای چگونگی پرداخت آن راهی پیدا كند . شاید كمك گرفتن از بانكها و بیمهها برای ساماندهی به این وضعیت مناسب باشد .
مثلا میتوان اعلام كرد به ازای انصراف از دریافت یارانه، پوششهای بیمهای افراد، چه وقتی تحت پوشش تامین اجتماعی هستند ، چه در زمانی كه از بیمههای دیگر استفاده میكنند افزایش مییابد. در این صورت دولت در ازای پرداخت نكردن پول مستقیم به مردم، پرداخت اعتباری را برای سلامت مردم و بهبود كیفیت زندگی مد نظر قرار داده است و بخشی از این پول را در اختیار بیمهها قرار میدهد . از سوی دیگر میتوان بخشی از این پول را برای تجهیز منابع بانكها در اختیار گرفت و اعلام كرد انصرافدهندگان از دریافت یارانه میتوانند از وام كم بهره دو میلیون تومانی بانكها بهره بگیرند . به این ترتیب خانوارها در ازای این بخشش، موقعیتی ویژه را از آن خود خواهند كرد كه میتواند توقع دولت را برای انصراف از دریافت یارانه، طبیعی نماید .
ارسال دیدگاه