دزفول؛ شهر استقامت، شهری که هرگز تسلیم نشد

چهارم خرداد یادآور حماسه‌ای است سترگ؛ روزی که دزفول، این شهر مقاوم و سربلند، نه تنها در برابر آتش و خون دشمن ایستادگی کرد، بلکه نماد مقاومت، پایداری و عشق بی‌بدیل به میهن شد. در تقویم پرافتخار ایران، چهارم خرداد، روز مقاومت و پایداری، روز دزفول نام گرفته است؛ شهری که در دوران دفاع مقدس، با صبر و ایثار ساکنانش، لقب «خونین‌شهر» را نه از سر شکست، که از عمق ایستادگی و فداکاری به دست آورد.

سال‌های جنگ، دزفول زیر بیش از ۱۷۰ موشک تاکتیکی و ده‌ها هزار گلوله توپ و خمپاره قرار گرفت. خانه‌ها ویران شدند، خیابان‌ها زخمی عمیق برداشتند، اما روحیهٔ مقاومت مردم دزفول، چون صخره‌ای استوار، در برابر امواج خروشان خشونت ایستاد. آن‌ها نه تنها خانه‌های خود را از نو ساختند، بلکه سنگر مقاومت را نیز محکم‌تر از پیش حفظ کردند. دزفول، در روزهایی که صدای آژیر قرمز و انفجار، لالایی شبانه‌شان بود، امید را در دل رزمندگان زنده نگه داشت و الگویی از عشق به میهن را به نمایش گذاشت.

نامگذاری چهارم خرداد به عنوان «روز دزفول، روز مقاومت و پایداری»، تنها ادای دینی به این شهر حماسه‌ساز نیست، بلکه تجلیل از روحیهٔ شجاعت، خودگذشتگی و وفاداری است که در رگ‌های مردمانش جاری است. این روز، فرصتی است تا یاد و خاطرهٔ شهدای دزفول را گرامی بداریم و پیام مقاومت این ملت را به گوش جهانیان برسانیم؛ پیامی که می‌گوید: «ما تسلیم نمی‌شویم، ما می‌ایستیم و از خاک و ناموسمان دفاع می‌کنیم.»

دزفول، امروز نیز چون نگینی درخشان در جنوب غرب ایران می‌درخشد؛ شهری که زخم‌هایش را به مدال افتخار تبدیل کرده و با اتکا به همین روحیهٔ مقاومت، در مسیر پیشرفت و سربلندی گام برمی‌دارد.»