پنج روایت از روابط عمومی آموزشوپرورش؛
روایت چهارم: وقتی رسانه به ضرورت تبدیل شد
تبریز (پانا) - بحرانها معمولاً نقش واقعی روابط عمومی را آشکار میکنند؛ زمانی که سرعت، دقت و اعتماد سه ضلع اصلی اطلاعرسانی میشوند.
با شیوع کرونا، الگوی ارتباطی در آموزشوپرورش تقریباً یکشبه تغییر کرد. مدارس تعطیل شدند، ارتباطات حضوری به حداقل رسید و خانوادهها، معلمان و دانشآموزان بیش از هر زمان دیگری به اطلاعرسانی دقیق و بهموقع نیاز داشتند.
در چنین شرایطی، روابط عمومی دیگر صرفاً یک واحد اطلاعرسانی نبود؛ به یکی از محورهای اصلی مدیریت ارتباطات تبدیل شد. حجم بالایی از اطلاعیهها، تصمیمات آموزشی، تغییرات برنامهها و دستورالعملها باید در کوتاهترین زمان ممکن و با بیشترین دقت به جامعه بزرگ آموزشوپرورش منتقل میشد.
همین ضرورت باعث شد تمرکز جدیتری بر ایجاد و تقویت بسترهای اطلاعرسانی در فضای مجازی شکل بگیرد. کانالها و بسترهای ارتباطی برای بازنشر اخبار، اطلاعیهها و گزارش فعالیتها فعالتر شدند تا جریان اطلاعات بتواند سریعتر و گستردهتر به مخاطبان برسد.
در آن روزها، سرعت انتشار خبر تنها معیار نبود؛ اعتماد مخاطب اهمیت بیشتری داشت. خانوادهها، معلمان و مدیران مدارس باید مطمئن میبودند که اطلاعات منتشر شده دقیق و معتبر است.
تجربه آن دوره نشان داد روابط عمومی زمانی میتواند نقش واقعی خود را ایفا کند که برای شرایط عادی و شرایط بحران، هر دو آماده باشد؛ زیرا در لحظههای حساس، اطلاعرسانی دقیق میتواند آرامش و اطمینان را به جامعه بازگرداند.
اما در کنار این تجربهها، یک ایده مهمتر نیز شکل گرفت: اینکه آموزشوپرورش برای روایت خود، باید شبکهای از رسانه در دل مدارس داشته باشد.
ارسال دیدگاه