تهران کنارت؛ روایتی جسورانه از روابط انسانی در پایتخت!

سینمای نوجوانانه و جوانانه یا آنطور که در خارج از ایران مشهور است به  تین ایجری در سال‌های پس از پیروزی بعد از انقلاب اسلامی مسیر سختی را پیموده تا به امروز رسیده است. در دهه شصت که اساساً صحبت از رابطه زن و مرد ذنبی  لایغفر به حساب می‌آمد و حتی چهره‌ای مثل رسول صدر عاملی هم که از معتمدین و چهره‌های نزدیک به حکومت به حساب می‌آمد برای این که ملودرام عاشقانه اش به سد سخت ممیزی نخورد مجبور شد دو جوان اول فیلم گل‌های داوودی را نابینا در نظر بگیرد تا مبادا شائبه‌ای ایجاد و فیلم توقیف شود.

بعد از جنگ هم بهروز افخمی دست به یک حرکت رادیکال زد و با ساخت عروس قبح ساخت فیلم درباره عشق جوانانه را شکست تا به دوره اصلاحات رسیدیم و فیلم‌های دختر-پسری تبدیل به جریان غالب سینمای بدنه ایران شد. تهران کنارت را که جنجال‌های زیادی پیش از اکران داشت و توقیف را هم تجربه کرد آخرین تجربه سینمای ایران در ژانری است که مدت‌ها است به دست فراموشی سپرده شده است. آیا موفق خواهد شد؟ میزان فروش فیلم در اکران به این سوال پاسخ مشخص و درستی خواهد داد. پاسخی که می‌تواند مشخص کننده آینده فیلم های جوان پسند در سال‌های آینده سینمای ایران باشد. آثاری که مشخص نیست با توجه به شرایط خاص و ویژه کشور تماشاگران تمایلی به تماشای آن داشته باشند.

تهران کنارت روایت تلاقی چند زندگی در شلوغی و روزمرگی تهران است؛ جایی که انتخاب‌ها، سرنوشت آدم‌ها را به هم گره می‌زند. داستان فیلم با نگاهی شاعرانه، تصویری متفاوت از روابط انسانی و تنهایی‌ها در پایتخت امروزی ایران ارائه می‌دهد...

نام تهران کنارت با جنجال و حاشیه گره خورده است. هنگام حضور در این پروژه بود که خبری منتشر شد که برخی سینماگران ایرانی به واسطه حضور در یک مهمانی دستگیر شدند. هنرمندانی که جملگی در این فیلم حضور داشتند. مشخص نیست که آیا این حواشی می‌تواند کمکی به اکران موفق فیلم سینمایی تهران کنارت داشته باشد یا خیر. تهران کنارت مانند فیلم قبلی بهراد تصور حضور پررنگی در جشنواره‌های خارجی داشته و در جشنواره کارلوواری شرکت کرده است. تهران کنارت تلاش می‌کند تصویری متفاوت از تهران امروز ارائه دهد. تهرانی که علی رغم تمام مشکلاتی که در آن وجود دارد شهری دوست داشتنی است که می‌تواند مردمی مختلف با عقاید گوناگون درون خود جا دهد. این تصویر متفاوت و جذاب تهران برای تماشاگر ایرانی جالب خواهد بود و فیلم می‌تواند فروشی منطقی داشته باشد به شرطی که بهراد بتواند از تمام شرایط اکران به نفع فیلم خود استفاده کند.

ماجرای فیلم از نقطه‌ای شروع می‌شود که شخصیت اصلی، پس از عبور از یک تجربه تلخ، وارد مرحله جدیدی از زندگی می‌شود. روبرو شدن با یک زن مرموز و ورود به مسیرهایی غیرقابل پیش‌بینی، تصمیماتش را زیر سؤال می‌برد. هر شخصیت قصه خودش را دارد ولی در طول فیلم، سرنوشت همه به هم گره می‌خورد. روایت گاهی عاشقانه و گاهی تلخ است، اما در نهایت زندگی شهری تهران را از زاویه‌ای انسانی نشان می‌دهد.

علی بهراد، این کارگردان جوان، تهران را مثل یک قهرمان خاموش تصویر می‌کند. در هر قاب فیلم، حس و حال خیابان‌ها و آدم‌های تهران حس می‌شود. سبک فیلمبرداری علی قاضی و موسیقی علیرضا افکاری، فضا را پراحساس و شاعرانه کرده است.

تهران کنارت روایتی اجتماعی و تأمل‌برانگیز از تلاقی چند زندگی در میان شلوغی، هیاهو و روزمرگی‌های شهر تهران است. این فیلم با نگاهی واقع‌گرایانه نشان می‌دهد چگونه انتخاب‌های کوچک و بزرگ، سرنوشت آدم‌ها را به هم پیوند می‌زند و مسیر زندگی‌شان را تغییر می‌دهد. داستان تهران کنارت با فضایی شاعرانه و احساسی، تصویری متفاوت از روابط انسانی، تنهایی در کلان‌شهر تهران و چالش‌های زندگی در پایتخت امروزی ایران ارائه می‌کند. این اثر با تمرکز بر دغدغه‌های اجتماعی و عاطفی، مخاطب را به تفکر درباره ارتباطات، سرنوشت و معنای همدلی در زندگی شهری دعوت می‌کند.

( منتقد سینما)