روانشناس بالینی در استان البرز:
مهر معلم، کلاس مجازی را پناهگاه امید میکند
کرج(پانا)- روانشناس بالینی در استان البرز گفت: گرچه آموزش مجازی ارتباط زندهٔ معلم و دانشآموز را کمرنگ میکند، اما مهر معلم کلاس مجازی را پناهگاه امید میکند.
زهرا محبی در گفتوگو با پانا به عنوان کرد: «وقتی کلاس درس فقط به ارسال فایل، تکلیف و آزمون آنلاین خلاصه شود، دانشآموز آرامآرام خود را بیاهمیت و تنها احساس میکند. این سبک آموزش، روحیه پرسشگری و شور یادگیری را از دانشآموزان میگیرد.»
وی افزود: «در شرایط ناآرامی یا بحران که خودِ زندگی پر از اضطراب و ترس است، این آسیب چند برابر میشود. دانشآموزی که از قبل دلهره دارد، دیگر انگیزهای برای باز کردن فایلهای تکراری و پاسخ دادن به آزمونهای سرد نمیبیند.»
محبی با اشاره به اهمیت نقش عاطفی معلم در کلاس درس، تصریح کرد: «حضور گرم و زندهٔ معلم، فقط برای انتقال دانش نیست؛ او به دانشآموز امنیت، اعتماد و انگیزهٔ دیدن آینده را هدیه میدهد. در فضای مجازی، بسیاری از این برق نگاه و لحن دلگرمکننده از بین میرود.»
وی ادامه داد: «اما راههایی برای جبران این کمبود وجود دارد. معلمان میتوانند با برقراری تماسهای تصویری کوتاه اما پویا، برگزاری جلسات پرسش و پاسخ شاد، تعریف داستانهای مرتبط با زندگی واقعی و حتی برگزاری زنگ مهارتهای زندگی، آن ارتباط انسانی را بازسازی کنند.»
این روانشناس اظهار کرد: «اگر معلم بتواند حتی ۱۰ دقیقه از کلاس مجازی را به حرفزدن از احساس بچهها، شنیدن نگرانیهایشان و تعریف یک خاطرهٔ خوب اختصاص دهد، آن روز برای دانشآموز نه یک جلسهٔ درسی، که پناهگاهی آرامبخش خواهد بود. همین جرقههای کوچک انسانی، دیوار سرد فاصلهٔ مجازی را فرومیریزد و دوباره گرمای باور به یک لبخند واقعی را در دل بچهها زنده میکند.»
محبی در پایان گفت: «بحران را نمیتوان نادیده گرفت، اما میتوان با خلاقیت، مهر و توجه، کلاس مجازی را از یک جعبهٔ سرد به پنجرهای رو به امید تبدیل کرد. در چنین شرایطی مهم این است که معلم همچنان خودش باشد؛ زنده، شنونده و عاشقِ کارش. آن وقت دانشآموز هم زنده میماند و درس خواندن برایش لذتبخش میشود.»
ارسال دیدگاه