خلیج ما همیشه فارس است

از او پرسیدم که چه می خواهی از ایران بدانی!؟ آن هم زمانی که در چشمانش برق جستجوگری را یافتم . زمانی که او از تمامیت من سوال پرسیده بود و من به اندازه سال های سال برایش پاسخ داشتم .

او میخواست از مادرم بداند ، از زادگاه و آرامگاهم؛ از وطنم . میتوانستم شکل گربه قهرمان نقشه ایرانم را که در مردمک چشمانش نقش بسته بود،ببینم .

برایش گفتم و تعریف کردم ، از هر آنچه این تمدن چند هزار ساله از سر گذرانده است گفتم . داستانی پر فراز و فرود از سرزمینی وسیع که روز ها و شب های بلند را گذرانده است ، گاه تیره و تاریک و گاهی روشنتر از آفتاب

از جنگل های سبزش ، از آب های پرخروش و خاک سرخش ...

از خلیج فارسش همان جایی که برای هر ایرانی خط قرمز است و این خلیج همیشه فارس مرزی ایجاد میکند میان ایرانی وطن پرست و وطن فروش

باید دید که خیلج فارس را با نام افسانه ای خود می خوانند یا با رویایی که هیچگاه به آن نخواهند رسید...از ایران گفتم و خلیج فارس...!

داستان مردم را برایش خواندم ؛مردم ایران ! داستان آنان که سحرگاه برای افتخار آفرینی برای ایرانمان چشم می گشودند و نیمه های شب با نام ایران و وطن چشم بر هم میگذاشتند . از مایی که نوادگان همان بزرگ مردانیم . ما که حالا وارثان این خاک هستیم و عهد بستیم که با خون خود آنرا گلگون بسازیم .

از لالایی مادرانی گفتم که شب های سرد را با حماسه هایی که در اشعارشان نهفته بود گرم می ساختند ، از نان حلالی که پدرانمان بر سر سفره گذاشته اند ، همان پدرانی که جانشان را برای بدست آوردن این لقمه ها گذاشتند تا نکند عشق به وطن ذره ای در دل فرزندشان کم سو شود ؛ تا نکند که نام خلیج فارس به شکل های غلط دیگری بر زبانشان بیاید .

به او گفتم که حالا ما همان فرزندانیم . همانانی که پدر و مادرانی چنین داشتند . همان هایی که این روزها از این میدان و ایران و خیابان هایش حفاظت می کنند . همان هایی که از خلیج فارس و نامش دفاع میکنند  .همان هایی که از رئیسعلی و میرزا کوچک خان الگو گرفته اند . همانانی که خون دادند اما خاک ندادند .

من گفتم و این خود داستان هزار و یک شب بود . داستان لیلی و مجنون بود ، داستان شیرین و فرهاد . این همان اشعار مولانا بود ، همان عاشقانه های حافظ و حماسه های فردوسی .

این ، داستان ایران است .

و حالا او تنها برگی از این کتاب شش هزار ساله ایران را خوانده است . کتابی که صفحه به صفحه اش بوی ایمان و خدا را میدهد و رنگ معنویت دارد .