امنیت عاطفی و گفت‌وگوی صمیمانه، پایه شکل‌گیری وطن‌دوستی در نوجوانان است

حجت الاسلام سجاد صفری، در گفت‌وگو با پانا با اشاره به مختلف بودن ابعاد وطن‌پرستی  بیان کرد: «میهن‌دوستی پدیده‌ای چندلایه است که در سه سطح روان‌شناختی، جامعه‌شناختی و هویتی شکل می‌گیرد. نخستین لایه، «احساس تعلق» است که کودک در سال‌های اولیه زندگی از طریق تجربه امنیت، آشنایی و ارتباط عاطفی با محیط اطراف به دست می‌آورد؛  لایه دوم، تأثیرپذیری از خانواده، مدرسه، رسانه و سنت‌های اجتماعی است که ارزش‌ها را به کودک می‌آموزند و لایه سوم نیز هویت تاریخی و فرهنگی است که نوجوان را با ریشه‌ها، زبان، تاریخ و دستاوردهای جامعه‌اش پیوند می‌دهد.»

وی افزود: «تجربه‌های مثبت از جامعه، فرصت مشارکت، شناخت علمی از فرهنگ، تاریخ و وجود الگوهای قابل احترام از عوامل تقویت‌کننده حس وطن‌دوستی در نوجوانان به شمار می‌روند. همچنین رفتار و منش معلمان و مربیان، به‌عنوان نزدیک‌ترین الگوهای بیرون از خانواده، نقش مهمی در شکل‌گیری این حس دارند.»

صفری با تأکید بر رفتارهایی که ممکن است به تضعیف وطن‌دوستی منجر شود، گفت: «جمله‌هایی که  القای ناتوانی، بیان خشم و ناامیدی به شکل مطلق، تحقیر فرهنگ یا  زبان، خشونت کلامی در خانواده و مقایسه تخریبی با دیگر کشورها از جمله رفتارهایی است که باعث تضعیف روحیه وطن‌پرستی در نوجوانان می‌شود چرا که این رفتارها می‌تواند «برداشت‌های هیجانی و غیر واقعی» در نوجوانان ایجاد کند.»

این مشاور با اشاره به نقش گفت‌وگوهای خانوادگی درباره مسائل کشور ادامه داد: «گفت‌وگو اثرگذار است اما کیفیت آن اهمیت بیشتری دارد،‌  سخن گفتن واقع‌بینانه، همراه با امید، ارائه راه‌حل و دادن نقش به نوجوان می‌تواند پیوند او با جامعه و آینده‌اش را تقویت کند.» 

صفری همچنین در ادامه افزود:‌ «‌رسانه «آیینه هویتی نوجوان» است و  می‌تواند چارچوب تفسیر جهان را بسازد و   مدرسه و معلمان نیز در مقام مرجع ثانویه دلبستگی می‌توانند کمبودهای عاطفی یا هویتی نوجوان را تا حدی جبران کنند.» 

صفری خاطرنشان کرد: «ایجاد امنیت عاطفی و گفت‌وگوی صمیمانه، تجربه‌محور کردن شناخت نوجوان از وطن و الگو بودن والدین در رفتار مسئولانه و امیدبخش از نکات کلیدی است که والدین باید به آن توجه ویژه داشته باشند.»