تقابل حق و باطل، آزمونی برای رشد فردی و اجتماعی است

  فرناز فرزانگهر در گفت‌وگو با پانا در تحلیل خود با اشاره به این تقابلِ همیشگی، معتقد است که این رویارویی‌ها، خود بستری برای رشد و بلوغِ انسانی فراهم می‌آورند.

فرزانگهر افزود: «گاهی در مسیرِ زندگی، با موقعیت‌هایی روبرو می‌شویم که به نظر می‌رسد نیروهایِ منفی و نادرست، چیره شده‌اند. اینجاست که اهمیتِ جوهره‌ی اصلیِ انسان و نیرویِ درونیِ مقاومت   آشکار می‌شود. همانطور که در متن اشاره شده، این همان نیرویی است که افراد را قادر می‌سازد تا در برابرِ ستم بایستند و از ارزش‌هایِ بنیادینِ خود و جامعه پاسداری کنند.»

این کارشناس علوم تربیتی، مبارزه‌ میانِ حق و باطل را صرفاً یک رقابتِ قدرت نمی‌داند، بلکه آن را نبردی عمیق‌تر میانِ دو جهان‌بینی توصیف کرده و افزود: «یک سو، دیدگاهی است که به پیشرفت، عدالت و رشدِ همه‌جانبه‌ جامعه می‌اندیشد و در سوی دیگر، نگرشی قرار دارد که به حفظِ منافعِ شخصی، حتی با نادیده گرفتنِ حقوقِ دیگران، اولویت می‌دهد. این تضاد، در سطوحِ مختلفِ خانواده، جامعه و حتی در سطحِ کلانِ بین‌المللی قابل مشاهده است.»

فرزانگهر، مسیرِ حرکتِ حق در این تقابل را با وجودِ دشواری‌های فراوان، سرشار از فرصت‌هایِ یادگیری و اثربخشی می‌داند و اظهار کرد: «وقتی حق، بر پایه‌ درستی  بنا شود و از حمایتِ مردمی  که خواهانِ اصلاح و پیشرفت هستند، برخوردار شود، هرچند که راهِ پیش رو هموار نباشد، اما همین قدم‌هایِ استوار، هر فریادِ برحق و هر ازخودگذشتگی، اثری ماندگار برجای می‌گذارد. این اقدامات، همچون چراغ‌هایی هستند که تاریکیِ جهل، بی‌عدالتی و ناامیدی را می‌زدایند.»

وی در پایان، توصیه‌ای کاربردی برای مواجهه با این چالش‌ها ارائه داد و گفت: «در چنین شرایطی، حفظِ امید و تمرکز بر ارزش‌هایِ اصیل، کلیدی است. هر فرد می‌تواند با تقویتِ باورهایِ خود، تلاش برایِ درکِ صحیحِ موقعیت‌ها، و ایفایِ نقشِ مسئولانه‌یِ خود در جامعه، به پیشبردِ حق و گسترشِ عدالت یاری رساند. پیروزیِ نهاییِ حق، هرچند زمان‌بر باشد، اما یک حقیقتِ انکارناپذیر است که با تلاشِ جمعی و پایبندی به اصولِ اخلاقی، تحقق می‌یابد.»