درباره «سکانس آخر» ساخته معصومه کیانی/ پیروزی موسیقی بر جنگمستند کوتاه «سکانس آخر»
تهران (پانا) - (معصومه کیانی) با تمرکز بر یک آموزشگاه و کودکانی که با عشق در حال آموختن موسیقی در دل بحران هستند، جنگ را به حاشیه میبرد.
مستند «سکانس آخر» از مجموعه مستندهایی است که امسال درباره جنگ دوازده روزه ساخته شد، فیلمساز در این مستند ۱۳ دقیقهای یک تجربه شخصی را روایت کرده و البته، تاثیر جنگ و درگیری بر کودکان و نوجوانان را ثبت کرده است.
حمله به تهران، اغلب پدیده ها را دچار مشکل کرده، اما آموزشگاه موسیقی و برنامه هایش هنوز پابرجاست. این تناقض و این تلاش برای حفظ روحیه و همدلی شاگردها، جذاب و تماشایی و عنصر مهم فیلم است. همراهی تعدادی از بزرگترها با هنرجوهایی که تجربه جنگ را از سر نگذرانده اند، یکی از بخش های کلیدی فیلم است.
معصومه کیانی تلاش کرده، وجوه مختلف تاثیر جنگ بر یک رویداد هنری را ثبت کند، جنگ در این مستند کوتاه، آثار عیان و روشنی دارد. دوربین در شهر، لحظه موشک باران را نشان می دهد و فضای ناآرام را ثبت می کند، اما از سوی دیگر فیلمساز و بچهها (شهروندان) منفعل نیستند و میکوشند به سهم خود در دوره ای سخت، دوام بیاورند.
پایان فیلم و تصمیم دختر نوجوان برای نواختن، پیروزی هنر و موسیقی بر جنگ را نشان میدهد، پیروزی زندگی بر نیستی. حدیث جان بزرگی، در مستند کوتاه «کوه راستین» به موضوع تاثیر جنگ بر زندگی کودکان و نوجوانان پرداخته و مانند کیانی، عکسالعمل و صحبت بچهها در مواجهه با پدیده ناشناخته جنگ و موشک باران را ثبت کرده است، در این مستند بیشتر مسئله جنگ و تاثیر روانی آن مطرح است و راه حلی برای رفع ترس بچه ها وجود ندارد، اما «سکانس آخر» موسیقی و به بهانه آن گردهم آمدن را راه حلی برای نجات جهان از جنگ و خشونت می داند.
فیلم با پرسش دختر به پایان می رسد چگونه می شود با بازیگری و پیانو زدن جهان را نجات بدهد؟ شاید نسل تازه، می کوشد زبان خود را یافته و با هنر علیه آتش افروزی و جنگ، موضع گیری کند.مستند «سکانس آخر» یک گزارش ساده و بدون پیچیدگی روایی و فرمی است، فیلمساز تلاش کرده حال و هوای محیط، شهر و آموزشگاه و احوال شخصیتها را ثبت کند و به همین دلیل، به واقعیت وفادار بوده است.«سکانس آخر» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.
ارسال دیدگاه