تاثیر استرس و ترس در کودکی بر ایجاد خشونت در بزرگسالی

فاطمه خزائی در گفت‌وگو با پانا درباره تاثیر اخبار ناگوار و‌استرس‌زا و تاثیر آن در میزان خشونت در قشر جوان اظهار کرد: «خشونت و خشم در میان جوانان یکی از موضوعات مهم اجتماعی در جوامع امروزی است که نمی‌توان آن را صرفاً به رفتار فردی یا هیجانات مقطعی نسبت داد. خشم هیجانی طبیعی در انسان است، اما زمانی که به‌درستی مدیریت نشود، می‌تواند به رفتارهای پرخاشگرانه و حتی خشونت‌آمیز منجر شود. افزایش فشارهای اقتصادی، اجتماعی، تحصیلی و هویتی در نسل جوان، زمینه بروز تنش‌های روانی را بیشتر کرده و در برخی موارد باعث کاهش آستانه تحمل و کنترل هیجان می‌شود.»

وی افزود: «نقش دوران کودکی در شکل‌گیری الگوهای رفتاری جوانان بسیار تعیین‌کننده است. گاهی تجربه‌های ترس و استرس‌هایی که شاید به چشم ما جندان قابل اهمیت نباشد زمینه ساز خشونت و پرخاشگری در بزرگسالی می‌شود. در تجربه خشونت خانگی، بی‌توجهی عاطفی، تبعیض، تحقیر یا نبود امنیت روانی در سال‌های اولیه زندگی می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری خشم‌های سرکوب‌شده یا مزمن شود. کودکانی که فرصت یادگیری مهارت‌های حل مسئله، گفت‌وگو و تنظیم هیجان را نداشته‌اند، در بزرگسالی ممکن است در مواجهه با تعارض‌ها به رفتارهای پرخاشگرانه روی بیاورند.»

خزائی ادامه داد: «از سوی دیگر، جامعه نیز در تشدید یا کاهشاین پدیده نقش مهمی دارد. نبود فضاهای سالم برای تخلیه هیجان، ضعف آموزش مهارت‌های زندگی در مدارس، کمبود حمایت‌های روان‌شناختی و الگوهای رفتاری خشونت‌آمیز در رسانه‌ها می‌تواند به عادی‌سازی خشونت کمک کند. در مقابل، تقویت آموزش مهارت‌های ارتباطی، حمایت خانوادگی، ایجاد فرصت‌های شغلی و تقویت حس ارزشمندی در جوانان می‌تواند نقش مؤثری در کاهش خشم و پیشگیری از خشونت ایفا کند.»

این روان‌شناس گفت: «در نهایت، برای کاهش خشونت در میان جوانان، باید نگاه ریشه‌ای و پیشگیرانه داشت. توجه به سلامت روان در کودکی، آموزش والدین، تقویت گفت‌وگوی خانوادگی و سرمایه‌گذاری در برنامه‌های حمایتی اجتماعی، می‌تواند آینده‌ای با نسل جوانی آرام‌تر، مسئول‌تر و توانمندتر رقم بزند.»