بگذارید کار کنند

تاکید اخیر ایشان در دیدار عید مبعث، بر لزوم حمایت کامل از رئیس‌جمهور و روسای قوا، یک دستورالعمل راهبردی برای تضمین تمرکز مدیریتی در حساس‌ترین برهه زمانی بود. محور این توصیه، جمله‌ای طلایی و راهبردی است: «بگذارید شخص رئیس‌جمهور و دیگر روسای قوا کار و تلاش خود و خدمت بزرگی را که برعهده دارند انجام دهند.» این جمله، در واقع نقاب از چهره یک اصل بنیادین برمی‌دارد: در شرایط بحرانی، حفظ انسجام و اجازه عملیاتی به قوه مجریه، بر هر نوع نقد جناحی اولویت دارد. این یک پنجره فرصت محدود است که در آن، تمرکز مطلق بر اهداف کلان اقتصادی (معیشت، ارزاق، و تولید) باید جایگزین دغدغه‌های حاشیه‌ای شود.

یکی از نکات کلیدی که در سخنان ایشان برجسته شد، تمجید از حضور عملی و میدانی مسئولان در کنار مردم بود. رهبر انقلاب به درستی اشاره کردند که در مواجهه با حوادث و چالش‌های اخیر، شاهد کناره‌گیری مدیران نبودیم؛ بلکه حضور فعال و حرکت همگام با مردم، مشاهده شد. این همسویی، یک سرمایه اجتماعی و سیاسی بزرگ برای دولت محسوب می‌شود که باید پاس داشته شود. این حمایت صریح از اقدام عملی، پاسخی است به هرگونه نگاه بدبینانه که تلاش‌های اجرایی را نادیده بگیرد. سوابق ماه‌های اخیر نیز نشان می‌دهد که در بزنگاه‌های دیپلماتیک و مدیریت بحران‌های پیش‌بینی نشده، این تاکید بر ضرورت تقدیر از تلاش‌ها، یک رویه ثابت بوده است. 

با این حال، این حمایت، مطلق‌العین نیست و خط قرمزی شفاف دارد که نقض آن، به معنای تضعیف کل ساختار است. رهبری قاطعانه از هرگونه اهانت به روسای کشور در شرایط مهم داخلی و بین‌المللی پرهیز داده و افرادی را که در مجلس یا خارج از آن به این اقدام دست می‌زنند، منع کرده‌اند. این تاکید، در حقیقت دفاع از اصل کارآمدی است. وقتی انرژی مدیران ارشد صرف دفاع از خود در برابر اتهامات و فضاسازی‌ها شود، منابع فکری و زمانی لازم برای حل مشکلات اساسی مردم از بین می‌رود. فضاسازی‌های مخرب، حتی اگر با پوشش نقد دلسوزانه صورت گیرد، در عمل همان کمکی را به دشمن می‌کند که هدف اصلی‌اش تضعیف اراده ملی است. بنابراین، توصیه به «پرهیز از اهانت»، ترجمه مستقیم به «حفظ تمرکز بر کار اصلی» است.

البته، پرده‌پوشی بر مشکلات اقتصادی هم در دستورکار نیست. اعلام شفاف و صریح رهبری مبنی بر اینکه «وضع اقتصادی وضع خوبی نیست و معیشت مردم واقعا مشکل دارد» نشان می‌دهد که دولت در زیر ذره‌بین قرار دارد. اما راه خروج از این وضعیت در سایه همین توصیه‌ها تعریف شده است. دولت موظف است در بخش‌های حساس و حیاتی مانند تامین کالاهای اساسی و نهاده‌های مورد نیاز مردم، با عزمی جزم‌تر و تلاشی «دو برابر همیشه» ورود کند. حمایت رهبری، سکوی پرتاب برای این جهش مضاعف است، نه پناهگاهی برای توقف یا کندی در عملکرد.

این مدل مدیریتی، یک چرخه کاملا  متصل را تعریف می‌کند: حمایت حداکثری از تلاش میدانی، دفع شر نقد مخرب و فضاسازی و در مقابل، مطالبه عمل حداکثری در عرصه معیشت. زمانی که همه قوا و جریان‌ها این اصل اساسی را بپذیرند که باید فرصت خدمت به رئیس‌جمهور داده شود، امکان برکت یافتن کار از سوی پروردگار فراهم خواهد شد. در غیر این صورت، اتلاف انرژی در جنگ‌های فرسایشی داخلی، تنها به عمیق‌تر شدن مشکلات مردم منجر خواهد شد. وظیفه جامعه رسانه‌ای در این برهه، تبیین این چرخه است: احترام به حوزه اختیار دولت برای خدمت، کلید موفقیت در عبور از بحران‌های اقتصادی کنونی است.

وظیفه همه ما، درک این منطق است: حمایت از دولت در برهه کنونی، تامین لوازم موفقیت در میدانی است که شکست در آن هزینه سنگینی برای ملت دارد. اجازه دادن به روسای قوا تا «کار خود را انجام دهند»، یعنی فرصت دادن به اجرای برنامه‌های سخت اقتصادی بدون درگیر شدن در مناقشات جناحی و سیاسی. اگر این فضا فراهم شود، همانطور که وعده داده شد، یاری خداوند شامل حال کسانی خواهد شد که با نیت خدمتگزاری، وظیفه خود را به درستی به انجام می‌رسانند. امروز، اولویت، حفظ آرامش درونی برای مدیریت آشفتگی‌های بیرونی است.

*دبیر گروه سیاسی