تهران (پانا) - حضور زنان در ساختار تصمیمگیری کلان ایران دههها در چارچوب تعارفات سیاسی، جایگاههای نمادین و وعدههای انتخاباتی محصور مانده بود. در اکثر ادوار گذشته، سهم زنان از بدنه اجرایی کشور به مشاغل ستادی کماثر یا نهایتا یک معاونت در حوزه زنان و خانواده محدود میشد و سطوح حاکمیتی و امنیتی مانند فرمانداریها، استانداریها و وزارتخانههای زیربنایی، حوزههایی تقریبا دستنیافتنی برای مدیران زن تلقی میشدند.