معلم نمونه کشوری در گفتوگو با پانا:
با وجود پیشنهادهای مختلف، همیشه وفادار به کلاس درس ابتدایی ماندهام
ناحیه دو یزد (پانا) _ معلم نمونه کشوری، گفت: با وجود پیشنهادهای متعدد برای فعالیت در مقاطع بالاتر، همچنان به شیرینی کار با دانشآموزان کوچک وفادار ماندم.
جواد نصیری یزدی، معلم فرهیخته پایه چهارم دبستان شاهد شهید خرم نژاد یزد در گروه معلمان مقطع ابتدایی کشور، عنوان معلم نمونه کشوری را از آن خود کرد.
به همین مناسبت و در راستای فرارسیدن هفته معلم به سراغ جواد نصیری یزدی رفتیم تا از وی رمز موفقیت این معلم فرهیخته را بدانیم که در ادامه ماحصل این گفتوگو را از نظر میگذرانید.
هدف شما از شرکت در جشنواره انتخاب معلم نمونه چه بود؟
هدف اصلی من کسب تجربه بود؛ چون هنوز در این مسیر قدم برنداشته بودم و این نخستین سالی بود که چنین فرصتی برایم پیش آمد. حضور در این جشنواره باعث شد اطلاعات ارزشمند و تجربههای گرانبهایی به دست بیاورم که قطعاً در روند کاریام تأثیر مثبتی خواهد داشت.
چه مراحلی را طی کردید تا به عنوان معلم نمونه کشور انتخاب شوید؟
ابتدا رقابت در سطح مدرسه برگزار شد. پس از انتخاب در مدرسه، در مرحلهی ناحیه طرح درس خود را ارائه دادم و یک تدریس انجام دادم.
خوشبختانه از ناحیه یک موفق شدم و به مرحلهی بعد راه پیدا کردم. در مرحلهی استانی نیز تدریس دیگری داشتم که مورد توجه داوران قرار گرفت و توانستم به مرحلهی کشوری راه پیدا کنم.
در مرحلهی نهایی، طرح درسی از پایهی چهارم انتخاب شد و تدریسی انجام دادم که با توکل بر خدا توانستم رتبهی برتر کشوری را کسب کنم.
از روز اول تدریس تا امروز که معلم نمونه کشوری شدهاید، چه تجربیاتی را پشت سر گذاشتید؟
از سال ۱۳۸۵ با علاقهای که به امر آموزش داشتم وارد حرفهی معلمی شدم. در مجموع در همهی شاخههای برنامهی مقطع ابتدایی فعالیت داشتهام، اما بیشتر سالها در پایههای چهارم تا ششم تدریس کردم و اکنون نیز در پایهی چهارم فعالیت دارم.
در طول این مسیر، پیشنهادهایی برای فعالیت در مقطع متوسطه و پذیرش پستهای دیگر داشتم، اما همیشه نگاه من به کلاس درس و بهویژه مقطع ابتدایی بود؛ چون کار با دانشآموزان کوچک بسیار شیرین است و برایم همیشه ماندگار خواهد بود.
خاطرهای از دوران کاریتان که در ذهنتان ماندگار شده را برای ما تعریف کنید.
خاطرات زیادی در طول سالها داشتم، اما یکی از خاطرات بامزه مربوط به دانشآموز پایهی سوم بود. روزی او به علت دلدرد به دفتر مدرسه هدایت شده بود. بعد متوجه شدم علت دلدردش استرس از امتحان ریاضی بوده است.
با او صحبت کردم و برای کاهش اضطرابش شوخیهایی کردم. در نهایت گفتم قرصی دارم که از آلمان آوردهام و فقط به افراد خاص میدهم تا حالشان خوب شود؛ در واقع آن قرص چیزی نبود جز یک شکلات استمارتیز! از او خواستم چشمهایش را ببندد تا ده بشمارد، شکلات را در دهانش گذاشتم و گفتم حالا چه احساسی داری؟ گفت: "آقا خوب شدم!"
چند روز بعد مادرش تماس گرفت و گفت یکی از اقوام از خارج برمیگردند، لطف کنید نام آن قرص آلمانی را برایم بنویسید تا تهیه کنند!
پشت تلفن خندهام گرفت و توضیح دادم که قرصی در کار نبوده، فقط برای آرامش و روحیه دادن به دانشآموز از آن داستان استفاده کرده بودم. این خاطره همیشه در ذهنم مانده است.
اگر به گذشته بازگردید، باز هم همین مسیر معلمی را انتخاب میکنید؟
بدون شک بله. یکی از دلایل اصلی من، علاوه بر علاقه به آموزش، الگویی بود که از دوران کودکی در ذهنم داشتم.
در کلاس پنجم ابتدایی معلمی به نام آقای قانع داشتم که از نظر شخصیتی بسیار محبوب و محترم بود. از همان زمان همیشه تصور میکردم که روزی مانند ایشان معلم شوم و همین انگیزه در تمام این سالها همراهم بوده است.
در پایان، اگر پیامی برای همکاران فرهنگی خود دارید، بفرمایید.
جا دارد در این ایام، هفتهی معلم و روز معلم را به همهی فرهنگیان عزیز و معلمان گرانقدر، بهویژه همکاران مدرسهی شاهد شهید خرمنژاد، کادر اجرایی، معاونان دلسوز و مدیر محترم دبستان جناب آقای حقیر تبریک بگویم.
همچنین از خانوادهام، بهویژه همسرم که خودشان نیز فرهنگی هستند، سپاسگزاری میکنم و برای همهی معلمان کشور آرزوی سلامتی، شادکامی و توفیق روزافزون در مسیر تعلیم و تربیت دارم.
ارسال دیدگاه